Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

185

zendeling Hoezoo voor het Christendom gewonnen, kwam daarop in aanraking met kjai Ibrahim, en schijnt dezen in menig opzicht tot voorbeeld gekozen en veel van zijn denkbeelden en practijken overgenomen te hebben.*) Na een tijd van reizen en trekken over Java trad hij als goeroe op in Bagelen, waar toentertijd ettelijke goeroe's werkzaam waren, waaronder ook die de komst van den ratoe adil predikten. In dit milieu trad Sadrach op, en won vele aanhangers onder de leerlingen dier goeroes. Het in zijn vooropleiding als santri geleerde, het ratoe adilgeloof, hetgeen hij hier en daar had opgestoken van Christelijke voorstellingen, dit alles gemengd met hetgeen hem als Javaan van huis uit eigen was, daaruit bestond de leer van Sadrach. Toen hij zich in 1870 te Karang djasa vestigde, werd dit al gauw het centrum der propaganda; daar verrees de eerste kerk der Sadrach-Ghristenen, die in 1873 reeds meer dan 2500 gedoopte leden sterk waren. 2) In 1876 nam Sadrach den naam Soerapranata aan, als blijk van de veranderde positie, waarin hij zich gekomen achtte door zijn optreden als hoofd van de kristen djawa. Hierdoor nam hij tevens stelling tegen inmenging van de zending in de aangelegenheden zijner gemeenten. Naar men weet, is het aannemen van een nieuwen naam. die verband houdt met de betrekking of de positie die de drager verworven heeft, op Java gebruikelijk.

Wij zullen ons niet verdiepen in de oneenigheden die volgden tusschen Sadrach, de officieele zending, de Indische kerk, en het Gouvernement. Onkunde, misverstand, en kwaadwilligheid hébben er het hunne toe bijgedragen, conflicten te scheppen of te verscherpen. Een ketterij waarmede, voor zoover wij konden nagaan, het Gouvernement zich echter niet heeft ingelaten, al zou men dit nu juist verwachten, raakt het hier behandelde onderwerp. Boven is vermeld, dat het ratoe-adilgeloof, toegepast op Christus, een krachtdadig propagandamiddel was. Alkema zegt zelfs: „Wie leest het werk van Ds. Adriaanse, Sadrachs kring, en wie leest de geschiedenis van het ontstaan van Modjowarno, komt tot de beslikte overtuiging, dat er geen ander motief was tot den overgang naar het Christendom dan dit: „Jezus Christus is de ratoe adil." 3)

Enkele helpers van Sadrach verkondigden nu, dat Christus, in Sadrach belichaamd, de ratoe adil was, hetwelk neerkwam op

1) Adriaanse o. c, bl. 49.

2) o. c, bl. 67.

3) Orgaan der Ned. Zendingsvereeniging XLIV (1904), bl. 105.

Sluiten