Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

getroffen bij den koop, zooals in ons land, maar ook bij de aanneming van werk. Zoo wordt in de Deutsche Tiefbauzeitung van 12 Nov. 1919 gesproken van vrijblijvende bouwcontracten, terwijl blijkens een artikel van Simon in „Die Fachpresse" van 15 April 1922 de V.-clausule ook bij het advertentiecontract („Inseratenvertrag") gebruikelijk was. Hieruit blijkt weer de meerdere ontwikkeling der Duitsche V.clausule.

In de rechtspraak vinden wij het beding V., op een enkele uitzondering na, uitsluitend bij aanbiedingen van of overeenkomsten omtrent roerende vervangbare zaken. Vrijblijvende partij is ook in Duitschland altijd de verkooper of aanstaande verkooper, met de afnemer.

De groote overeenkomst, die tussehen de Nederlandsche en de Duitsche V.-clausule bestaat, maakt een gemeenschappelijke behandeling niet alleen mogelijk, maar zelfs gewenscht. Dit heeft het voordeel, dat we eenzelfde kwestie direct van meerdere kanten kunnen bezien. De vraag rijst, of het beding V. niet nog in andere landen gebruikelijk is (geweest). Inderdaad is dit het geval, zooals blijkt uit het hieronder volgende overzicht.

Oostenrijk: Reeds bij oudere schrijvers, zooals Anschütz und von Völderndorff1 en Hasenoehrl *, vinden wij van de Freiklausel melding gemaakt. Dat zij ook in de oorlogsjaren en daarna in ruime mate aanwending heeft gevonden, blijkt uit een artikel van Bachrach in de JuristiseheBlattervan 1 Aug. 1920.

België: De clausule V. („sans engagement", „sauf c»nfirmation") is hier geen onbekende. In een arbitraal vonnis van 31 Mei 19178 beroept verkoopster zich op haar vrijblij vende acceptatie („acceptation sans engagement"), d. w. z. „qu'elle aurait subordonné 1'acceptation de la commande a la possibilité de la faire agréer a son tour par 1'usine", waartegenover arbiters stellen, dat „la portee ordinaire de la clause „sans engagement" est que le stipulant ne sera pas hé par son offre."

« Komm. Bd. 3 (1874), S. 222 j°. S. 257.

« Obligationenrecht I (1881), S. 581, N. 8; S. 587, N. 33.

• Pasicrisie Beige, 1918, III, p. 282.

Sluiten