Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

181

Bij latere soortgelijke bepalingen (Stb. 1916 no. 47)=is dit voorschrift gehandhaafd.

De besproken bepalingen in Stb. 1910 no. 537 zouden geen langdurig bestaan hebben. Nadat eenige wijziging en aanvulling had plaats gehad in verband met de intrekking van de voor Java en Madoera voor Inlanders en vreemde Oosterlingen geldende voorschriften op het reizon (Stb. 1914 no. 761), werden zij reeds bij ordonnantie in Stb. 1916 no. 264 ingetrokken.

Bij deze nieuwe regeling werd de vrijheid tot wonen wederom uitgebreid. Vreemde Oosterlingen toch, die gerechtigd waren op Java en Madoera en de administeatief daartoe behoorende kleinere eilanden verblijf te houden, mochten voortaan gaan wonen waar zij wilden, behoudens dat zij verplicht bleven op die plaatsen waar voor hun landaard een wijk was ingesteld, binnen die wijk te wonen. Bepaalde van het Hoofd van gewestelijk bestuur afhankelijke vergunningen waren dus niet meer noodig ; de vestiging was voortaan geheel vrij, wat de keuze der plaats betreft. Instelling van nieuwe wijken, alsook opheffing der bestaande wijken zou van toen af geschieden door den Gouverneur-Generaal, terwijl de grenzen daarvan zouden worden aangewezen bij verordening van den gemeenteraad, of, zoo deze niet was ingesteld, bij verordening van den gewestelijken raad, de Vorstenlanden daarop uitgezonderd.

Op plaatsen waar voor hun landaard een wijk was ingesteld bleven zij verplicht binnen die wijk te wonen.

Daarvan bleven vrijgesteld dezelfde personen, als genoemd in Stb. 1910 no. 537, zoodat te dezen de besproken mogelijkheid tot ongelijke toepassing van dit voorschrift bleef bestaan. Hij, die in strijd met bovenstaande buiten de voor zijnen landaard aangewezen wijk woonde, werd gestraft met een geldboete van ten hoogste f 100, welke boete bij .herhaling der overtreding binnen twee jaar sedert een vroegere veroordeeling onherroepelijk werd, kon worden gewijzigd in een tenarbeidstelling van ten hoogste drie maanden1).

*) Deze bepaling is bij artikel 6 onder no. 267 der invoeringsverordening strafwetboek (Stb. 1917 no. 497) eenigszins gewijzigd gehandhaafd.

In 1917 besloot de gemeenteraad van Semarang om de grenzen van de Chineesche wijk samen te doen vallen met die der gemeente, m.a.w. het wijkenstelsel voor Semarang feitelijk op te heffen. K. T. 1917, blz. 401.

Sluiten