Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Menschen dansen langzaam een menuet In oude kleeding van antieke statie, Het bloed van 'thart erkent de strenge wet En buigt zich, dansend, in voorname gratie.

Door 't venster zie 'k den tuin achter 't balcon, Waar hooge boomen naar hun schaduw nijgen, De lage maan is een gedempte zon: Om 'tluid, licht huis een tuin van donker zwijgen.

God heeft ons in een vreemde weerld gezet: Wij dansen nog zooals we vroeger deden, De ziel danst nog het oude menuet, De tijd is zonder doel voorbij gegleden.

Ons is een grooter leven niet bereid:

Een mensch die danst al weet hij zich gehavend —

De weelde van de melodieën schreit

Uit de piano door den glans der avond.

(Voor Claudine)

30

Sluiten