Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En 't wordt een witte wijdheid, dit vreemd sterven, Een sneeuwlandschap van rust, waar wij voortaan, Twee zwervers eindelijk vermoeid van zwerven, Elkaar omhelzen en nooit op weer staan:

Twee monden, samen, tot éen bloem van bloed, En éen lied, dat de dood zingt, en voorgoed —

53

Sluiten