Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weer komt een werklijkheid mijn hoofd door scheuren: Voor 't venster juicht het zon-licht in de stille Kamer, waar op de tafel bloemen geuren, Pioenrozen, die berstend sterven willen.

Weer strekt mijn wit geluk zich langs den muur uit, Breekt, zoekt rythme in rood bloed, verteert ontsteld Die schaduw, en slaat éen bloem hei-geel vuur uit, Waarvan de walm mistend het licht in smelt —

56

Sluiten