Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Arbeidsovereenkomst.

Invaliditeitswet.

18

Artikel 330 tenslotte bepaalt, dat hij, die eet- of drinkwaren of geneesmiddelen verkoopt, te koop aanbiedt of aflevert, wetende, dat zij vervalscht zijn en die vei^alsching verzwijgende, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie jaren. Het tweede lid van dit artikel zegt, dat eet- of drinkwaren of geneesmiddelen zijn vervalscht, wanneer door bijmenging van vreemde bestanddeelen hunne waarde of hunne bnükbaarheid verminderd is.

Zoo dikwijls de winkelier personeel in zijn dienst heeft, brengt dit hem in aanraking allereerst met de bepalingen van het arbeidscontract en verder met verschillende andere wetten, zooals de Invaliditeitswet en de Arbeidswet.

De bepalingen der arbeidsovereenkomst vormen niet een afzonderlijke wet, doch zijn in het Burgerlijk Wetboek ondergebracht. Een bespreking ervan zou te veel plaatsruimte vergen en is ook min of meer overbodig, omdat er ten aanzien van dit onderwerp verschillende werkjes bestaan, die een duidelijke uiteenzetting bevatten *).

De Invaliditeitswet heeft ten doel te bewerken, dat arbeiders verzekerd zijn tegen geldelijke gevolgen van invaliditeit en ouderdom. Van de tallooze bepalingen, die deze wet bevat, zijn voor den winkelier het meest van belang de artikelen, die het bedrag der te betalen verzekeringspremie vaststellen.

Deze premie is door den werkgever verschuldigd voor arbeiders, die in het bezit zijn van een rentekaart.

- Heeft een arbeider geen rentekaart, dan doet de werkgever goed met na te gaan of hij zich bij den Raad van Arbeid behoort aan te melden, hetgeen overbodig is:

a. Wanneer de arbeider reeds den leeftijd van 35 jaar heeft bereikt en nog nooit een rentekaart heeft gehad;

b. Wanneer het loon meer dan ƒ 1200—per jaar bedraagt, met dien verstande echter, dat indien een arbeider eenmaal

») Prof. Mr. E. M. Meijers. De Arbeidsovereenkomst. Mr. B. Hes. Het Arbeidscontract.

Sluiten