Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

die strijd gekost heeft. Men heeft er voorts op gewezen, hoeveel te sterker de naijver zou worden, hoeveel dieper de scheiding, hoeveel verderfelijker ett gevaarlijker voor den bloei en de welvaart des Vaderlands.

Dat de strijd opnieuw zal ontbranden, niet slechts op het gebied van Godsdienst of onderwijs, maar vooral op dat van den staat. Men wist in die dagen: waar het Ultramontanisme zich vestigt en uitbreidt, daar voert het stelselmatig minachting der rechten van andersdenkenden, strijd tegen het Protestantisme.

Daarom vroegen zij den Paus niet als opperhoofd der kerk te erkennen. Zij vroegen zulks met te meer aandrang, omdat de Bisschoppelijke waardigheid verplichtingen oplegt, bij eede aan een buitenlandsche macht bezworen, en de bisschoppen verbindt, ook nog heden ten dage, om, waar het de uitbreiding van het Katholicisme geldt, alle ketters, scheurmakers enz. naar vermogen te vervolgen.

Daar werd niet gevraagd, doch geëischt, dat de hiërarchie zou worden tegengehouden. Het eenige wat de regeering verkreeg was, dat er voortaan in den eed der bisschoppen eene wijziging gebracht werd.

De woorden: „Ik zal de ketters, scheurmakers en tegenstanders van onzen Heer — d.i. den Paus en zijne opvolgers, zooveel als in mijn vermogen is, vervolgen en bestrijden — werden weggelaten.

Wat werd hiermede echter bereikt, terwijl de bedoeling toch blijft bestaan?

Sluiten