is toegevoegd aan je favorieten.

Alcohol en de verwaarloosde en misdadige jeugd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

waarschuwend voor den man, die om den drank haar het brood, de gezondheid en het leven roofde, en eenige jaren na haar sterven is dit kind in een opvoedingsgesticht geplaatst, om hem te onttrekken aan den nog immer drinkenden vader.

Daar staan twee broers van 13 en 15 jaar voor mij. Moeder stierf aan geslachtsziekte, door haar dronken, overspeligen man haar toegebracht. Weenend, vol diep berouw, heeft de zondaar gestaan aan haar sterfbed. Nu vier jaar later komen haar kinderen in ons gesticht wegens diefstal, waartoe ze waren aangezet door hun vader, die hunkerde naar het gestolen geld, om dit te besteden aan jenever.

Neen, wien de drankduivel klemde in zijn klauw, kwam om in zijn verworgenden greep. Zóó is de regel, waarop de zelden voorkomende uitzondering dan is, de in onze Zondagsschoolboekjes nog wel eens geschetste ommekeer van den drinkenden zondaar.

Tot de kinderen dan keeren we terug als de achtergeblevenen, die niet vergeten kunnen.

Niet vergeten kunnen! daar zullen de omstandigheden, waaronder ze moeten opgroeien wel voor zorgen. Zóó droef, zóó ellendig is het leven van de kinderen van den dronkaard, dat we als eerste gevolg van den alcohol voor het kind kunnen neerschrijven: een verloren jeugd.

„Mijnheer, ik heb geen moeder meer," zoo snikte een jeugdig boefje voor mij zijn leed uit, toen we teer bespraken zijn afdwalingen en misdragingen. Daar was de bron, waaruit al zijn leed was geweld, dat gevoelde hij klaar. Toen hij nog een moeder had, die van hem hield, die hem raadde en beschermde, misschien wel voor hem bad, toen was hij eerlijk en rein, maar toen zij was gestorven, toen was er geen hand meer die vasthield — en hij viel.

Prof. Kohlbrugge zegt in zijn werk „Het zieleleven van den misdadiger": „Een apart soort van menschen, dat misdadig zou zijn, bestaat niet. Elk mensch bestaat uit een combinatie van psychische eigenschappen, deze kunnen den een