is toegevoegd aan je favorieten.

Twee kluchtspelen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als dit dus het uitgangspunt was van de kluchtschrijvers, moeten we ons haast nog verwonderen dat er kluchten zijn, die tegenwoordig nog wel ongewijzigd op het tooneel zouden gebracht kunnen worden.

Maar ook in dit opzicht ging „het sien voor het segghen" en waren schunnige woorden niet genoeg voor het aan peper gewende verhemelte van den 17<fc-eeuwer. Er moesten ook ruwheden te zien zijn. Vandaar dat kloppartijen vrij geregeld voorkwamen op het tooneel. De invloed der middeleeuwsche kluchten was dus nog zeer goed merkbaar in later tijd.

Het wonderlijkste bij dit alles is in onze oogen dat deze spelen beschouwd werden als verbeteraars van de zeden.

Bernagie stelt zich b.v. zeer beslist ten doel „vorderinge van de Deugd en goede zeden en bestraffinge der Fouten" en is het bij Bredero anders?

We zouden er dus haast toe moeten komen om aan te nemen dat volgens de tooneelschrijvers der 17de eeuw het doel de middelen heiligde. Als 't een enkele maal te erg werd, zelfs voor dien tijd, zooals bij zekeren schrijver van een buitengewoon vies en onkiesch stuk, dan kon als verontschuldiging dienen zijn woord:

7