Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Kunst is liefde, en de gedichten die ons hart gevonden had, waren anders niet dan lichten aan het eens gekozen pad, dat omhoogvoert naar de pleinen van het uiterste genot, dat zich bij de rotsravijnen rustig slingert van het lot.

Liefde is kunst, en wie aandachtig haar geboden niet belijdt, wordt de weelde nooit deelachtig van haar diepste zaligheid. Wie de paden af te dwalen van haar wandelhof versmaadt, vindt in haar verheven zalen eenmaal niet zijn toeverlaat.

Zij dan altijd uw erbarmen aan mijne eenzaamheid geschied. Weiger van uw troostende armen, liefste, mij de wijkplaats niet. Gun, dat wij tezamen lezen 't lang verhaal van mijmerij. — Gun de liefde, kunst te wezen, dat mijn kunst ook liefde zij.

Sluiten