is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek van het Nederlandsche strafrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 368 —

voor een ordelijk maatschappelijk leven van den ontslagen gevangene, omdat te, weinig wordt overgelaten aan eigen initiatief en verantwoordelijkheidsgevoel der gevangenen, de behandeling te mechanisch is (de vrijheden, die gegeven worden, zijn belooningen, zij moeten verdiend worden).

d. Thomas Mott Osborne heeft getracht de verschillende bezwaren, die aan het oude systeem ook aan het Honour-systeem kleven, te ondervangen door de toepassing van „het systeem der zelfregeering"1). Voor eenige jaren ontstond n.1. in Amerika een beweging {„the Prison Democracy", Prison Seltgovernment"), die geleid heeft tot een vereeniging of organisatie van gevangenen, de z.g.n. Mutual Welfare League door Osborne gesticht in de Auburn en de Sing-sing gevangenis en later in de ,Wari«*gevangenis te Portsmouth. Osborne vond. dit stelsel toegepast in de Jeugdrepubliek in TreeviUe (New York) waarvan William R. George de stichter en de directeur was (daarom wordt deze jeugdrepubliek ook genoemd „George Junior RepubUc"). Het gold hier misdadige en verwaarloosde jeugd. Aliengs zijn meerdere van zulke republieken gesticht, rustend op dezelfde grondgedachte. Osborne nu heeft dit stelsel toegepast voor volwassen gevangenen. Het rust op de volgende grondgedachte2). Het is de vrijheid alleen, die den mensch voor de vrijheid, voor het vrije leven in de maatschappij, geschikt maakt. De bestaande gevangenisstelsels beijveren zich wel om van de gevangenen ordelijke gevangenen te maken, het mag echter niet de vraag zijn, hoe krijgen we goede gevangenen, maar hoe krijgen we goede burgers in de vrije maatschappij. Dat de bestaande stelsels tot dit resultaat met hebben geleid, is hieraan te wijten, dat men aan de gevangenen alle initiatief ontnam. Wat baat het, of we alle denkbare factoren, die tot misdaad indineeren, in het gevangenisleven zooveel mogelijk beperken of „wegwerken", - in het vrije leven vinden we deze invloeden immers toch weer terug. Dan ontbreken de dwang van het oude en de belooningen van het Honour-System. We moeten dus den gevangene leeren op eigen beenen te staan. Men legge daarom allen nadruk op den scheppenden drang, die in eiken gevangene latent aanwezig is; men creëere daartoe een breed terrein voor

i) Zie Thomas Mott Osborne: Gevangenis en samenleving, vertaald door I. Boll-Bouman, met een inleiding van Mr. N. Muller, 1920. , , 4

n zie de in menig opzicht uitnemende, zij het ook korte, opmerkingen hieromtrent van Muller in zijn inleiding op de Hollandsche vertaling van Osborne's geschrift, blz. XIV—XIX.