is toegevoegd aan uw favorieten.

Leerboek van het Nederlandsche strafrecht

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 412 —

Over deze toerekening en de algemeene gronden van strafverzwaring handelen wij in de volgende §§.

§ 67.

Toerekening der preventieve hechtenis.

Lit • Kriegsmann, in de Vergl. Darst, Allg. Teil, Bd. III, blz. 221 v.

1 De verwerkelijking der straf bestaat gewoonlijk in een vrijheidsberooving. Echter, ook gedurende de preventieve hechtenis is men van de vrijheid beroofd. Wel is juridisch (en ook feitelijk) de preventieve hechtenis van de straf onderscheiden. Want straf is een rechtsgevolg, gesteld op het plegen van een strafbaar feit door een strafbaren dader, welk rechtsgevolg verwerkelijkt wordt, nadat de strafvordering in foro en op daartoe voorgeschreven wijze is komen vast te staan. Straf eischt, materieel-rechtelijk, het bestaan van een delinquent. Met preventieve hechtenis is dit niet het geval. Voldoende is, dat allereerst een verdachte bestaat, van wien echter blijken kan, dat hij niét delinquent is; in ieder geval is onmogelijk, dat een delinquent ter zake van een delict in preventieve hechtenis zich bevindt.

De vraag is daarom te stellen, of en zoo ja in hoever de tijd der preventieve hechtenis op den duur der uit te spreken straf moet of mag worden toegerekend.

2- Intusschen, deze vraag stellen komt neer op de, trouwens juiste bewering, dat metterdaad straf en preventieve hechtenis fundamenteel verschillend zijn. Anders ware er van geen toerekening (Anrechnung) sprake. Maar dit fundamenteel verschil sluit niet uit dat practisch beide maatregelen vrijwel .gelijk, althans gelijksoortig, zijn en als zoodanig ook werken en dat op dien grond bij de sfra/oplegging met den tijd in preventieve hechtenis doorgebracht rekening wordt gehouden. Hoe en in welke mate, is weer een tweede kwestie. Men kan vooreerst den tijd, in verzekerde bewaring doorgebracht, laten gelden als een (in de wet aangegeven) straftoemetingsgrond. Doch ook dit is mogelijk, dat de preventieve hechtenis de verdiende straf onaangetast laat, echter de tenuitvoerlegging der opgelegde straf modificeert.

Het verschil tusschen beide constructies valt in het oog. Immers in het eerste geval, wordt de toch eigenlijk alleen ter zake van het gepleegde feit verdiende straf mede bepaald door den tijd m