is toegevoegd aan uw favorieten.

Zuid-zuid-west

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XII.

Nu zit ik hier in een vreemde stad, en morgen reis ik, waarheen? Er is een onrust, of liever: een klein verdriet, dat me telkens verder en verder lokt, dat me altijd en immer weer zoeken doet naar iets ouds, naar iets bijna vergetens.

Hoe wist ik toen, mijn arm Koetiri, dat ik van hier het oude verdriet en het verre verlangen zou meenemen, naar de stad, naar een ander land. Hoe wist ik dat het huisje zoo mooi kon zijn onder de kokos* palmen; hoe wist ik dat het hooge ruischen der lange blaren nog vérder zou zingen dan het doffe gebruis van de zee. Zuid*Zuid*West roept mij de dof*glanzige dag . tusschen de lage koffie=baag. O, dit land, eer ik ooit dit land vergat!

in