is toegevoegd aan uw favorieten.

Zuid-zuid-west

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sententies zijn diep genoeg om eeuwig te overdenken. Kleine knoopen in een touw zijn de teekens en symbolen van al hun wijs* heid, beter en dieper dan corrupte woorden.

Rond het eenzame kampvuur aan de savanna*rand zitten de laatste mannen van een oude stam, het oude volk der gouden maskers, dat hooge tempels bouwde aan de oever van een onbekende zee. Het oude volk dat, zichzelf ten verderve, gastvrij was voor de brood* dronken mannen van een Spaansch karaveel en voor een man die Christus*drager heette. Een volk dat opgejaagd.... Maar ik beloofde u niets te zullen verwijten.

Rond het kampvuur is er niemand meer die booze woorden spreekt. Elk leeft in zijn diepste eenzaamheid en vorscht naar een oude weg. Ieder zit gehurkt bij zijn oud, oud leed, dat zich langzaam heft en weer neerduikt als een slang voor het fluitspel van zgn meester. Een jonge jager naast mij zit strak te staren in de vlammen, en zijn gedachten zoeken een weg tusschen het kronkelend brandhout Langzaam opent zich zijn mond, en zijn gepeinzen zijn opeens deze hymne:

Op de toppen des levens ben ik gestegen om u te zingen dit lied, want

over der jaren bleeke wegen nadert gij niet; nóg niet Daarom

roep ik u: kom uit uw rozige tenten tot mij, o vogelaar. Ik roep u van land tot land, kom toch, mijn ontastbare vriend. Gij leeft bij de schemer van oogen, gij weet een liedje en pijpt een motief zóó zoet... Een verlangen zijt gij; de afgrond tusschen 't omarmde Lief en mij.... "O Dood, wacht niet op u de onvolkomenheid van iedere lach en de onvervuldheid van elke dag? Tot op de berg vanwaar ik u kan roepen

heeft mij de Satan der Schoonheid geleid Kom toch, o vlam, o

vuur Hier is het hout dat branden wil, één met u, één met het on«

85