is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

JACOBUS - JACOBUS' BRIEF

De plaats van de Jacobsbron is dichtbij het f oude Sichem (waarvan de ligging door de or> i gravingen van Sellin en Böhl bekend is). Evenwel is de Jacobsput ongeveer 800 meter van Sichar verwijderd. Dat desondanks de vrouw hier kwam om water te putten, was wel te danken aan de traditie van de bron: mogelijk ook wel, wijl het water geroemd wordt om I zuiverheid en smaak.

De Jacobsput ligt op een kruispunt van wegen: de weg Noord-Zuid van Jeruzalem naar de Zee van Tibenas; de weg West-Oost tusschen Ebal en Oenzim door. Hierdoor was de fontein Jacobs een bron aan den weg, een geschikte plaats voor de middagrust (Joh. 4:6). f 39. Jacobus, een Joodsche naam, in het Oude I lestament Jacob, die onder de Joden niet zelden t vóórkwam. Ook in het Nieuwe Testament treffen wij 5 verschillende personen aan, die dezen naam dragen.

L Jacobus, zoon van Zebedeüs en broeder van Johannes, één van de „twaalf", (vgl. Matth

4 : 21; io : 2; 17 : 1; Mare. 1 : 19, 29 3? 17t:^;^2i,^35,41;l3:.3}14T33;Luc

5 •; 10; 6 : 14 ; 8 : 51; 9 : 28, 54; Hand. 1 : 13. Blijkens Hand. 12 : 2 werd hij door Herodes gedood, in 44 n. Chr.

II. lacobus. zoon van Alfalic Q„„„„„ *_1 j_

I SrVP, be»PPrend (vgl. Matth. 10 : 3; Mare.

vaJa J Hc-k ,: Ï5J Hand- 1 : 13>- Van hem is verder niets bekend. v

III. Jacobus, zoon van Maria (Matth. 27 • 56)

00k weJ,Jacobus de k,eine of de jongere genoemd (Mare. 15 : 40; 16 : 1 ; Luc 24 ■ 10)

a- Ja*?bH?L' ,vader van één der 12 apostelen, Id,e.. bij Matth. (10 : 3) en Mare. (3 : 18) Thaddeus, bij Luc. (6 : 16, vgl. Joh. 14 : 22) Judas, zoon van Jacobus heet.

V. Jacobus .broeder des Heeren (Matth. 13:55; Mare. 6:3: Ga. 1 • 1Q1 ri™, p,„i„„ n-tJÏZ'

l °o k,feC0bus 20nder vegere aanduiding genoemd IfiMw Vfl-'1?1"?" der gemeente (2:9). Hieruit I Dlnkt, dat hij in de gemeente van Jeruzalem een • man. van gezag en beteekenis was. Dit wordt bevestigd door de autoriteit, waarmede hij oo de ; apostelvergadering te Jeruzalem optreedt, en den (invloed, dien daar zijn advies heeft (Hand. 15:13ygl. 12:17;,21:18). Ook door Jud. vs. 1. Dezen Jacobus zal Paulus in 1 Cor. 15 : 7 dan ook wel bedoelen.

Geloofwaardige overlevering buiten het Nieuwe Testament spreekt van dezen Jacobus als .den

&*2U?lgF'Ji?J10*aaai* h« 00k Dii de Joden bekend stond. Hij bezat en toonde groote liefde voor d.t zijn volk; in zijn dagelijksch gebed voor hen in den tempel te Jeruzalem „waren zijn knieën vereelt als van een kameel", zegt de kerkgeschiedschrijver Hegesippus (pl.m. 160) |Volgens dezen schrijver zou Jacobus in den |Ioodschen oorlog, pl.m. 66, weigerende openlijk Jezus te verloochenen, door de Farizeërs van Ef*^Vtnides temPels zijn gestooten, en daarna voorTe„ bid" fpmaakt' terw«' "«tot'tlaatst Jacobus de Vorinage, (Virraggio bij

?>TUa)' ,?oo0rfnu1230' een Dominicaner, gestorven 1298 als bisschoo van Genua. H» var.

vaardigde aan ipoot,H»n„0... ' .

„ — ...6v..ut„,CiMU|riiiig [uegenaa

111

sanctorum, legenda aurea), die uitmunt door bijgeloof en afwezigheid van alle critiek. Juist om den ongeloofelpen inhoud vond zij onder de bijgeloovigen veel geloof. Hij schreef ook bermones, Augsburg 1760, vier deelen, die grootendeels handelen over de heiligen en Maria. [ 24 Jacobus van Engeland, zoon van Maria' btuart, geboren 1566 te Edinburg. In 1567 werd kt k0,amg van Sch°tland gekroond (Jacobus vi; Na den dood van koningin Elisabeth werd V«oK\0nl?g van Groot-Brittanië en Ierland (1603— 1625). Reeds zijn eerste regeeringsdaden waren S. "in[echten strijd met de staatkunde door Elisabeth gevolgd. Zoo sloot hij b.v. in 1604 vrede met Spanje. Hij onderdrukte de Presbyterianen en voegde zich om politieke bijoogmerken

fyJ •-■v'^vyaic KcrK. nij vervolgde ook de Koomsch-Catholieken, die hij tevoren gunstig gezind geweest was en die veel van hem hadden verwacht. Dat was de aanleiding van het z g n buskruitverraad. In het Parlement verkondigde hij in lange redevoeringen zijn denkbeelden over het koningschap. Toen het Parlement de voorgestelde vereeniging van Engeland en Schotland verwierp, besloot hij naar eigen goedvinden te regeeren. Hij riep het Parlement niet bijeen, ontnam daaraan het recht om over staatsaangelegenheden te handelen, hief op eigen gezag belastingen en strafte onwilligen, zelfs rechters met gevangenis en verbeurdverklaring van goede^ ren. Hij had een despotiek karakter, maar hij was tegelijk zeer besluiteloos. Zijn schoonzoon Frederik V van de Palz liet hij zonder ondersteuning. lüUf nm,and was h'i inpopulair. Hij overleed in i«r£- ,Ee?L aantal geschriften liet hij na, die in lolb als Opera werden uitgegeven. Veelwaarde hebben zij niet. Hij handelt in die geschriften over de koninklijke macht, hij ijvert tegen het gebruik van tabak en brak een lans voor het geloof aan geesten en aan w».» r n

Jacobus brief zou men om zijn inhouden karakter het Nieuw-Testamentisch wijsheidsgeschrift kunnen noemen. De „wijsheid" die van boven is (3 : 17), op het gebed wordt geschonken (1 : 5), die door het woord der waarheid wordt meegedeeld (1:17), die leert, rijkdom e.n armoede op hun rechte waarde te schatten (1 : 9 v.), is als leuze en wachtwoord van den ganschen brief. Hierdoor vormt hij als een Nieuw-Testamentische tegenhanger en aanvulling yan de Oud-Testamentische chokma- of wijsheids-litteratuur (Spreuken, Prediker). Zoo heeft ook deze brief zijn eigen plaats in den canon en een eigen beteekenis in het geheel van het Woord Gods. 8

In het Oude Testament is „wijsheid" de levenshouding van den „wijze", die in de wereld en in eigen leven de bedoeling Gods kent en tracht te verwezenlijken. Beginsel dezer wijsheid is vreeze des Heeren. In het Nieuwe Testament, met name in Jacobus' brief, wordt zii J?u naiuw verband gebracht met het geloof in Christus, dat zich op Hem richt, en in en door Hem de rechte positie in het leven heeft hervonden.

Deze Wijsheid heeft in deze wereld nog hare conflicten: met rie wareM H.-a u-^ -_i

— ..V..V.1V., uit vu Hui l en icven

beslag leggen wil (4 : 1-4), met de beproevin-