is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

KRUQER — KRUIJT

521

Frankrijk zich een grootmoedig en vergevensgezind vijand toonde. En op onweerlegbare wijze is aangetoond, dat het ontwerp voor het Heilig Verbond is geïnspireerd door de zienster Von Krüdener. Haar verder leven, meestal reizende doorgebracht, levert niet veel belangrijks meer op. Toen zij te Parijs haar goddelijke roeping onder de Grooten der aarde volbracht achtte, trok zij door een deel van Europa rond, steeds tot boete en bekeering vermanend, dik¬

wijl» mei noogsi vreemae resultaten; voorts wijdde zij zich vooral in Zwitserland en Baden, met veel toewijding aan de verzorging van armen en zieken, daarbij niet verzuimende propaganda te maken voor haar idealen. Maar haar

■ rumoerig optreden, haar aanvallen, bij monde en in geschrifte, op de heerschende klasse, haar felle verdediging van de belangen der behoeftigen en ellendigen, haar pogingen tot omverwerping van het bestaande, kortom, haar geheele revolutionaire optreden, maakten, dat haar vroegere beschermers, de vorsten, zich van haar afwendden, en haar als een gevaarlijke heethoofd, een oproerkraaister van de ergste soort, gingen beschouwen en als zoodanig behandelen. Ten slotte overal verdreven, stierf zij op reis. Zij wordt o.a. beschreven door Everard Gewin in Piëtistische Portretten, Utrecht 1922. [ 30.

Kruger (Stephanus Johannes Paulus), president van de voormalige Zuid-Afrikaansche Republiek; in den volksmond: Oom Paul; geboren 10 October 1825 te Rustenburg, district

IColesberg, Kaapkolonie, overleden 14 Juli 1904

f te Clarenz (Zwitserland).

Op 12-jarigen leeftijd met zijn ouders naar

mdidi geiroKicen, vandaar naar uranje Vrijstaat, kwam hij daarna in Transvaal en bleef hier ■metterwoon.

Toen in 1877 Transvaal geannexeerd werd door de Engelschen, begaf zich Kruger, als Fvice-president van de Republiek, aan het hoofd van een gezantschap naar Londen, om tegen de annexatie te protesteeren, doch zonder resultaat. In 1880, in den oorlog met Engeland, was hij met Joubert en Pretorius de ziel van het verzet, r Nadat hij in 1883 tot president gekozen was, ging hij weer naar Londen en sloot het verdrag van 27 Februari 1884. In 1888, 1893 en 1898 telkens tot president herkozen, zocht hij voor Rijn land het goede met wijsheid en voorzichtigheid. Hij was een man van zeldzaam doorzicht :*n taaie volharding. Onder zijn regeering ontging Transvaal de eerste spoorwegen. Toen de goudmijnen aan den Witwaterrand ontdekt waren en ontgonnen werden, ontving door doeltreffende wetten de schatkist daarvan groote voordeelen. Ook kwam door de bemoeiing van Jfruger Swaziland onder de souvereiniteit van Transvaal. Niet alleen werd de innerlijke welvaart van het volk bevorderd, doch Kruger stond pok pal tegen aanslagen op het volksbestaan. Hij hield onverzettelijk vast aan de oude traditie «n Transvaal en weigerde de Engelsche „uitfcnders" staatkundig gelijk te stellen met de Boeren. De opstand daardoor ontstaan, onderdrukte hij met kracht (1895). En toen de troepen yan de „Chartered Company" onder Jameson, Januari 1896, een inval deden, wist hij den toe¬

leg te verhinderen. Door al deze dingen werd de verstandhouding met Engeland er niet beter op, niettegenstaande hij Jameson uitleverde aan Engeland, en den raddraaiers vergiffenis schonk. De samenkomst 4 Juni 1899 met Alfred Miller te Bloemfontein kon niet meer den oorlog voorkomen, die daarna twee jaren lang door twee heldenvolken tegen het overmachtige Engeland volgehouden werd, eerst met voorspoed aan de zijde der Boeren, daarna met lijden en worstelen tot het bittere eind. Bekend is uit dezen oorlog de generaal Kitchener, die de kinderkampen inrichtte, waar vele kinderen der Boeren bezweken.

Deze oorlog was door Kruger voorzien, en hij had met het oog daarop zijn land in staat van tegenweer gebracht door aankoop van krijgsbenoodigdhèden in Europa, en door een bondgenootschap te sluiten met Oranje Vrijstaat. Maar hoe zich de Boeren met heldenmoed verdedigden, de oorlog nam een ongunstige wending. En toen heeft zich Kruger 19 October 1900 te Lorenzo Marquez op een door onze Koningin ter zijner beschikking gesteld oorlogsschip, naar Europa begeven, om persoonlijk de tusschenkomst der groote mogendheden in te roepen. Hoewel het Kruger op deze reis aan vriendelijke ontvangst en eerbetoon niet ontbrak, werd het beoogde doel niet bereikt. In Frankrijk had hij geen resultaat. Ook van Duitschland had hij niets te hopen; Keizer Wilhelm kon hem niet ontvangen. Daarna verbleef hij in Den Haag, Utrecht en Hilversum. Als 31 Mei 1902 de vrede gesloten is zonder zijn tegenwoordigheid, wordt deze door hem goedgekeurd.

Twee Winters bracht hü daarna in Menfnne

door, en toen hij daarna weer naar Zwitserland ging, is hij aldaar te Clarenz 14Juli 1904overleden.

Kruger was een godvruchtig staatsman, die zich ook in het publieke leven den naam Gods niet schaamde maar onder alles aan zijn bijbel vasthield, en zijn troost putte uit het Woord zijns Gods. Hij was lid van de „Dopperkerk". Zijn huisprediker was gedurende eenige jaren Dr S. O. Los, van 1908—1914 predikant te Pretoria en daarna hoogleeraar aan de Theologische School te Potchefstroom, thans predikant te 's-Gravenhage. [ 28.

Kruidworm. Hij wordt genoemd in Ps. 78:46, alwaar de Leidsche vertaling en Noordtzij (uitgave Kok) vertalen door kaalvreter en Valeton door kever, die evenwel erkent dat deze vertaling niet volkomen juist is. Er wordt hetzelfde dier mee bedoeld als met sprinkhaan in den volgenden regel. Daarom is men thans algemeen van meening dat onder het Hebreeuwsche woord, dat hier staat en ook voorkomt in Joël 1 : 4; 2:25, een van de gedaantewisselingen wordt bedoeld, die de sprinkhaan als insect ondergaat. In de beide genoemde teksten worden daarvan vier genoemd: de rups, de sprinkhaan, de kever en de k-rnirf.

worm. De Leidsche vertaling heeft ze genoemd de knager, verslinder en kaalvreter en zegt dat deze woorden alle den sprinkhaan aanduiden. [ 8.

Kruijt (Johannes), geboren: 1835, overleden: 3 Juni 1918. Zoo al niet de stichter, toch mag hij genoemd de bouwer van de bekende zendingsgemeente te Modjowarno, het groote