is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LEGENDA AUREA - LEGER

617

legateeren. In dat geval beveelt de wet, dat de erfgenaam niet verplicht is de beste soort te geven, maar ook niet met het afgeven van de slechtste kan volstaan.

Een legaat kan worden gemaakt ten behoeve van alle personen, die niet door de wet onbekwaam zijn verklaard om van een bepaalden erflater te erven (zoo b.v. is uitgesloten hij, die veroordeeld is, omdat hij den erflater heeft omgebracht; of

«ij, uic ucu miereten wn aes ertiaters heeft ver donkerd. vemieticrH nf vannic^hn

Zoo bestaat ook de mogelijkheid,doormiddel

.^a«i ecu vuurucci ioe ie Kennen aan „openbare of godsdienstige instellingen, gestichten, kerken of armeninrichtingen."

Evenwel eischt de wet, dat de bewindvoerders van deze instellingen niets kunnen aanvaarden, zonder dat daartoe door den koning machtiging

De legataris is vernlirht alle hphct,'nn<>n ,„Qii,„

onder welke benaming ook, ten behoeve van

ouu.1 uu icgaien geiega zijn, te voldoen, tenzij de erflater het tegendeel heeft bevolen.

Hij is echter niet verplicht bij te dragen in de schulden van de nalatenschap, en is voor

die Sr-hlllrlen <ro»m»ino «._- 1 tui. ,_ .

rt b«-*-""»««» aaiiojJiancilJK, ZOOaiS ae

In tegenstelling met den erfgenaam wordt de legataris niet onmiddellillr na hot ™,0.-i;,viQ„

den erflater eigenaar van de hem toegedachte

..ij „ecu ccn vorueringsreent tegen de erfgenamen op levering van het gelegateerde goed Indien mocht blijken, dat de erflater, door

< !»L « legaten, nei zoogenaamae wet-

c/jucct ineiweiK volgens ae wet toekomt aan bij de wet geroepene erfgenamen in de rechte linie), heeft verkort, dan kunnen deze makingen op eisch van de wettelijke erfgenamen worden verminderd. [ 47.

Legenda aurea (gouden legende) is de naam van een bekende verzameling van levens van heiligen, geschreven door Jacobus de Voragine (1230—1278). Deze legende bevat allerlei zeer fantastische verhalen, ze is in verschillende talen overgebracht en herhaaldelijk uitgegeven. Een facsimilé-uitgave, die een goeden indruk geeft van een tweetal te Lyon in 1483 en 1484 gedrukte Fransche exemplaren, verscheen voor enkele jaren bij Guillaume le Roy te Lyon. [ 17.

Legende, afgeleid van het Latijnsche legenda, wat gelezen moet worden, is oorspronkelijk het verhaal, dat gezonden werd aan de vervolgde Christengemeenten, „ter lezing" in de godsdienstoefeningen, voor den opbouw in en de versterking van het geloof. Het bevatte gedeelten uit den Bijbel, later vooral levensbeschrijving van heiligen, in wier woorden en werken Gods macht zich op wondere wijze openbaarde. Krachtens dezen oorsprong is de legende geworden het wonderverhaal omtrent leven en daden van heilige mannen en vrouwen. Meer en meer is de beteekenis van het begrip verruimd, zoodat thans het verhaal niet meer van Christelijke origine behoeft te zijn, om legende te heeten ■ men spreekt b.v. van Boeddhistische legenden' Javaansche legenden, enz. In de literatuur is dé egende veelvuldig; ze behoort dan tot de epische kunst. Uiteraard is ze het meest frequent in de

middeleeuwsche letterkunde (Marialegenden van Maerlant, Beatrijs, Theophilus, de Aurea Legenda van Jacobus de Voragine, e. d. (veelal wordt van „heiligenlevens" gesproken), maar ook in den lateren tijd komt ze voor (de legende van Geertruida van Oosten, van Willem van Oringen (Jos. Alb. Thijm), de Paradijsroos (van Lennep), Goedele (Pol de Mont), St. Agnes (Ed. Brom)). Aan de sage is de legende in zooverre verwant, dat ze beide historische elementen bevatten; het

icgcnudriscne araagt eenter altijd een vorm van geloof in zich. [ 45.

Leger komt in de Heilige Schrift voor in tweeërlei beteekenis. Vooreerst in den zin van legerstede, bed, een beteekenis, die geen nadere toelichting behoeft. Het Hebreeuwsch (in het Nieuwe Testament komt leger niet voor) heeft op alle plaatsen hetzelfde woord. Veel meer vinden we de tweede beteekenis, die van legerplaats, het Hebreeuwsch heeft daarvoor drie verschillende woorden, één, dat met den stam zich buigen, zich legeren samenhangt, en dat men in den eigennaam Mahanaim vindt, het meest gewone. Dan één woord, dat naar zich plaatsen, militaire post wijst (1 Sam. 13 : 23) • één, dat eigenlijk oorlog beteekent (1 Sam. 14:23)' terwijl eenmaal leger voorkomt in de omschrijving van het werkwoord, waarmee het meest gebruikelijke woord samenhangt (Jes. 29 : 3).

Gelijk alle volken, die ten oorlog trekken, zoo was ook het Israëlietische leger gedwongen een legerplaats te hebben, als steun en rustpunt tijdens den krijg. In dien zin vinden we leger dan ook gebruikt in de boeken Samuël, Koningen' Kronieken. Ook op plaatsen als Ps. 27:3, Ezech. 4 : 2, Joël 2:11 denken we blijkens het oorspronkelijke woord hethestaan hetin lo™ö»«i,o*„

gelegerde leger. Leger komt evenwel het meest

vuui in ue eersie poenen van het Oude Testament en ziet dan on de leorerniaata r\or i^sn™.—

m de woestijn. Hoe deze legerplaats ingericht moest zijn, wordt ons in Num. 2 uitvoerig omschreven. In het midden van He l»«»ni^.. i

de tabernakel zijn (Num. 1 : 53), daaromheen

lemen ucr Levieten en aaaromneen de stammen, elke stam met een ei aen hini» „

vastf plaats: Juda, Issaschar, Zebulon aan de

c/ca^ijuc, rvuoen, aimeon, uaa aan de Zuidzijde Efraïm. Manasse. Ren ia min ^ ur i'AZV

Dan, Naftali, Aser aan de Noordzijde. Dezewijzé

..... '^s"«i "au «tuccn zin, zooiang ae tabernakel in het midden van het volt was en het .•„ a

ook met gezegd, zelfs weinigwaarschijnlijk.dat het Israëlietische leger zich in latere tijden, als het ten oorlog trok, aldus ordende.

Van legerplaats is behalve Spr. 24 : 15 en Openb. 20 : 9. die hier nnhesrimton

blijven en Hebr. 13 : 11 en 13, waar de oude Israëlietische legernlaats heelHanrati™ ,.,n..u

bruikt, sprake Hand. 21—23. We hebben daartê denken aan den burcht Antonia, in de onmiddel-

lllke nabijheid van Hen temnel In ,„„ti,„ jL.

Romeinsche soldaten te Jeruzalem waren gelegerd. Deze burcht was prachtig ingericht, lag op een 50 el hnnce sterte ™to u~a '

hoeken 50 el hooge torens en 'aan de Zuid-

""?'"iuc. U|c "««*r uen tempel toegekeerd was zelfs een toren van 70 el, zoodat men van