is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

LINNEN — LION CACHET

687

geheele plantenrijk en dierenrijk te kunnen overzien, achtte Linnaeus het noodig de levende wezens te rangschikken, dat wil zeggen, in grootere en kleinere afdeelingen (hoofdgroepen, klassen, orden, familiën, geslachten) bijeen te voegen. Doet men dit nu, zooals hij dat wilde en deed, naar een bepaald plan, dan verkrijgt men een (kunstmatig of natuurlijk) stelsel. Het rangschikken zat hem zoo in het bloed, dat reeds zijn tijdgenooten van hem zeiden: „Deus creavit, Linnaeus disposuit" (God schiep, Linnaeus rangschikte). Zeer bekend en zeer belangrijk, zoowel uit een historisch als uit een wetenschappelijk oogpunt, is het kunstmatig plantenstelsel van Linnaeus, dat vooral op aantal, vorm en stand van meeldraden en stampers berust en nog in vele hedendaagsche leerboeken wordt opgenomen. Groote gedeelten niervan passen zelfs onveranderd in elk natuurlijk stelsel. Ook op mineralogisch, geologisch en palaeontologisch gebied heeft Linnaeus menig belangrijk artikel geschreven.

Naar Linnaeus is benoemd het geslacht Linnaea van de familie der vlierachtigen (caprifoliaceae). Van dit geslacht zijn thans 12 soorten bekend, waaronder het ook in ons land gekweekte en zelden wild voorkomende Mosklokje (linnaea borealis) met draadvormige kruipende stengels, altijdgroene bladeren en trechtervormige bloemen, die gewoonlijk twee aan twee aan het eind van een langen, overeind staanden steel staan, van buiten wit of lichtrood van kleur en van binnen bloedrood gestreept zijn; zij ruiken een weinig naar vanille. Linnaea borealis was de lievelingsplant van Linnaeus; zij groeit in het wild in het Noorden van Europa, Azië en Amerika. [ 31.

Linnen. De priesters bij het Heiligdom onder Israël, droegen kleederen van linnen, d.w.z.wit linnen. Dit is de kleur der reinheid, voor de dienaren Gods gepast, gelijk ook de hemelsche dienaren voorgesteld worden in schitterend witte kleederen (Matth. 28 : 3; Luc. 24 : 4; Openb. 15 : 6). Als kostbaar linnen gold het linnen van Egypte (vgl. Jes. 19 : 9). Als gewone kleedingstof werd ook het linnen naast de wol gebruikt. De wet verbood in de kleeding deze beide, dus plantaardige en dierlijke bestanddeelen te vermengen (Deut. 22 : 11). [28.

Linus. Êusebius (Kerkgeschiedenis) verhaalt ons, dat als eerste na het martelaarschap van Paulus en Petrus een zekere Linus het episcopaat over de gemeente te Rome verwierf. Paulus zou hem noemen in zijn zendbrief aan Timothefis (2 Tim. 4 : 21). Epifanes, die ons de lijst van de 11 eerste bisschoppen van Rome geeft, vertelt, dat Linus de kerk gedurende 12 jaren bestuurde. Êusebius zegt, dat hij, na 12 jaren de liturgie in handen gehad te hebben, haar aan Anencletus overdroeg (79). In het Liber pontiflcalis vinden we, dat hij de door Petrus gegeven wetten handhaafde, als martelaar stierf en op het Vaticaan begraven werd. Ook is er een overlevering, dat Linus een vrijgelaten slaaf is geweest, tenminste dat hij van een nederige afkomst was. Overigens weet men weinig van hem (F. Mourret, Histoire Générale de V Eglise, I, pag. 132, 133). Volgens de Roomsche kerk heeft de apostolische successie als een onom-

stootelijk rechtsbeginsel van kerkinrichting gegolden. Daardoor is de bisschop te Rome de opvolger geworden van den „prins der apostelen", Petrus (A. Mertens, De Hiërarchie in de eerste eeuw des Christendoms, 1908, bl. 401). Geen wonder, dat Rome aan het bestaan van dezen Linus groote waarde hecht. [ 18.

Linzen. Een peulgewas dat oudtijds in Palestina verbouwd en als voedingsmiddel gebruikt werd. Ezau verkocht, toen hij van de jacht kwam, zijn eerstgeboorterecht voor een schotel roode linzenmoes (Genesis 25:29). Tegenwoordig wordt deze vrucht algemeen in Europa en andere werelddeelen verbouwd. Het zaad van de linzen is zeer voedzaam en wordt nog gemakkelijker verteerbaar geacht dan de erwten. [ 28.

Lioba, een „heilige", door Bonifacius uit Engeland naar Duitschland geroepen, waar zij als abdis in Tauberbischofsheim werkzaam was. Zij overleed 780 te Schorusheim bij Mainz. Haar graf bevindt zich te Fulda. [ 28.

Llon Cachet. Oorspronkelijk een eenvoudige Joodsche familie te Amsterdam. Salomon Lion Cachet werd onder invloed van Da Costa tot het Christendom bekeerd. Twee zijner zonen zijn predikant geworden.

I. Frans Lion Cachet, geboren 28 Januari 1835, kind van het Amsterdamsch Reveil, eerde in den Zendingsman, Ds Witteveen, zijn geestelijken vader. Na wonderbare leidingen en een vierjarig verblijf op het seminarie der Vrije Schotsche kerk te Amsterdam, werd het hem door Ds Witteveen en den heer Esser mogelijk gemaakt om, naar de begeerte van zijn hart, het Evangelie aan de Heidenen te gaan prediken. Gelicentieerd door de Vrije Schotsche kerk, werd hij op Zondagavond 28 Maart 1858 door de predikanten Witteveen, Heldring en Schwartz plechtig ingezegend als candidaat tot den Heiligen Dienst, en vertrok hij in diezelfde week met het barkschip „Isaac da Costa" naar de Kaap de Goede Hoop. Hij was de eerste der kweekelingen van het Schotsche Seminarie, die den band met Zuid-Afrika weer aanknoopte. Man van fijn en diep Oostersch gevoelsleven trok hij aan of stootte hij af door zijn sympathieën of antipathieën. Hoe veelbewogen zijn leven was, blijkt uit de volgende gegevens: Zendeling onder de Mohammedanen en leeraar te Kaapstad, Juni 1858; bevestigd te Alice in Britsch Kafferland 25 October 1862; Predikant bij de Nederduitsch Gereformeerde kerk te Ladysmith (Natal) 1865; Predikant te Utrecht (Transvaal) 1869; reizend Predikant der Confessioneele Vereeniging 1873; Candidaat te Utrecht 1874; Predikant te Nieuw-Loosdrecht 1874; eervol ontslagen 11 September 1875; Predikant te Villiersdorp (Kaapkolonie) September 1876; te Valkenburg (Zuid-Holland) ^December 1880; te Rotterdam 22 April 1883. In Natal, Oranje-Vrijstaat en Transvaal voerde hij den strijd voor een Gereformeerd kerkelijk leven; te Rotterdam stond hij vooraan in de doleantiebeweging, als redacteur van De Hoop ook met de pen. Tusschen de Nederduitsche Gereformeerde kerken en het buitenland was hij een der voornaamste schakels. Hij vertegenwoordigde in die kerken de internationale katholiciteit. Hij