is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

150 MELITE

synode gehouden, waar besloten werd overal de zittende bisschoppen te handhaven. Wat zou men nu in Antiochië doen ? Athanasius moest natuurlijk de zijde van de Eustathianen kiezen, maar het scheen, dat er een verzoening kon getroffen worden, omdat de Eustathianen nog geen bisschop hadden doch slechts een presbyter. Afgevaardigden van de synode moesten de verzoening bewerkstelligen, maar bisschop Lucifer van Calaris hadden presbyter Paulinus reeds tot bisschop gewijd en zoo ontstond het Meletiaansche schisma. De Oosterschen hielden het met Meletius, maar Athanasius en het Westen konden Paulinus niet loslaten. Desalniettemin steeg de invloed van Meletius, die meer en meer het gevoelen van Athanasius naderde. Hij gebruikte zijn invloed, om de homoiousianen in het Athanasiaansche kamp terug te voeren. Hij presideerde de synode van Antiochië in 363, op welke synode zelfs mannen van de middenpartij (Semi-arianen) voor het Niceesche symbool gewonnen werden. Wel moest Meletius eenigen tijd zijn bisschopszetel verlaten, maar hij keerde na den dood van keizer Valens terug en presideerde weder de synode in 378. Hij werd ook afgevaardigd naar de synode van Constantinopel 380. Niet Paulinus, maar Meletius had den meesten invloed. Tijdens de synode stierf hij. De beroemdste kerkvaders, o.w. Gregorius van Nyssa, hielden redevoeringen over Meletius, die groote achting genoten had. In 415 gelukte het bisschop Alexander, de antiMeletiaansche partij te winnen en daardoor had het schisma opgehouden te bestaan.

II. Meletius van Lycopoüs. Door dezen ontstond een schisma in Egypte. Hij was bisschop van Lycopolis. Meletius stond een strengere richting voor in de uitoefening van de tucht tegenover bisschop Petrus van Alexandrië. Meletius matigde zich ook rechten toe in andere diocesen dan de zijne, toen n.m. tijdens de vervolging van Diocletianus vele bisschopszetels in Alexandrië onbezet waren. Een synode in Egypte, waar Petrus praesideerde, zette Meletius af en bracht hem onder den ban (306). Nu ontstond een schisma, dat zich uitstrekte over gansch Egypte. De synode van Nicea 325 bemoeide zich met de zaak. Meletius ontving zijn bisschoppelijke waardigheid en zetel terug in Lycopolis. Er werden echter ook bepalingen gemaakt, die minder aangenaam voor Meletius waren. Meletius schikte zich en leefde rustig in Lycopolis. Na zijn dood stonden de Meletianen weder op en vereenigden zich met alle ontevreden elementen tegen Athanasius. De Meletianen vormden tot in de 5e eeuw een afzonderlijke kerkelijke partij. [ 24.

Mellte, Hand. 28 : 1, het tegenwoordige eiland Malta, ten Zuiden van Sicilië, thans met pl.m. 230.000 inwoners.

Melito van Sardes was een der beroemdste bisschoppen van Klein-Azië. Eusebius noemt hem een vertegenwoordiger der zuivere apostolische overlevering, en Tertullianus en Hieronymus prijzen hem om zijn welsprekendheid. Zijn geschriften waren talrijk; de meeste ervan zijn verloren gegaan; slechts van sommige kennen we een enkel fragment, o.a van een apologie van het Christendom tegenover Marcus Aurelius.

— MELK

Melius (Peter), of zooals de Hongaren hem noemen: Méliusz juhész Péter is ongetwijfeld de machtigste gestalte onder de Hongaarsche Gereformeerde Theologen der XVIde eeuw. Zijn geboortedatum is tot nog toe onbekend, vermoedelijk valt hij tusschen 1525 en 1536. Melius Stierf 15 December 1572, dus kort na den dood van John Knox in Schotland. Hij trad in Hongarije in 1559 op, juist toen het Calvinisme een krachtige leiding noodig had. In het begin van de Hongaarsche Hervorming waren er ernstige meeningsverschillen tusschen Lutherschen, Gereformeerden en Unitariërs. In dezen grooten strijd stelde hij in 1561 de eerste breedvoerige Hongaarsche Gereformeerde geloofsbelijdenis: de Confessio Debrecinensis, op. Dezelfde confessie zond hij ook aan den toenmaligen koning (Ferdinand I), onder den naam: Confessio Catholica. Tegenover de Lutherschen verdedigde hij de Calvinistische avondmaalsleer (Apologia 1563) zeggende dat hij voor de besluiten van de Duitsche universiteiten evenmin zou buigen als voor de bul van den Paus. — Ook heeft hij met de Turken onderhandeld om een beroemden Hongaarschen hervormer: Stephan Szegedi-Kis uit de Turksche gevangenschap te bevrijden. Eveneens liet hij een Gereformeerde Drukkerij te Debrecen oprichten, en met behulp van de pers kondigde hij den grooten strijd met de Unitariërs aan. Om het gevaar van het Unitarisme af te weren, riep hij de beroemde algemeene Hongaarsche Synode te Debrecen in 1567 bijéén. Daar hebben de Hongaren de Tweede Hel vetische Confessie en den Heidelbergschen Catechismus aangenomen en de eerste Hongaarsche Kerkenorde (Artlcult Majores) vastgesteld. Tegen de Unitariërs maakten zij ook een kleine confessie (Brevls Confessio Pastorum). Peter Melius stond, in correspondentie met de bekende West-Europeesche theologen, o.a. met H. Bullinger en met Theodoor Beza. Vooral deze laatste heeft hem bijzonder krachtig aangespoord. „Zet den arbeid voort", schreef Beza, „Wees sterk en versterk met Uw edel voorbeeld ook de andere broeders".... Ook de Synode van Csenger in 1570 werd door Melius bijeengeroepen, en de Confessio Csengeriana is ook in West-Europa bekend. — Wetenschappelijk heeft Melius zeer veel gewerkt. Vele preekbundels, dogmatische werken en vertalingen van Bijbelboeken verschenen van zijn hand, gedeeltelijk in 't Latijn, gedeeltetijk in 't Hongaarsch geschreven. Enkele zijner werken zijn verloren geraakt. Theodoor Beza, die voortdurend een groote belangstelling koesterde voor den strijd der Hongaarsche Calvinisten tegen de Unitariërs, gaf drie van Melius' werken uit te Genève.

Melius is zonder twijfel de grootste persoonlijkheid in het tijdperk der Hongaarsche Reformatie. Hij stierf op jeugdigen leeftijd, slechts 40 jaar oud. Een bekend historicus schrijft het volgende over hem: „Vooral door den arbeid van Peter Melius is de stad Debrecen de hoofdstad van de Hongaarsche Reformatie of zooals men pleegt te zeggen, „het Calvinistische Rome" geworden." [ 43.

Melk is de vloeistof, die door de melkklieren der vrouwelijke zoogdieren wordt afgescheiden om hun jongen daarmee te voeden. Van ver-