is toegevoegd aan uw favorieten.

Christelijke encyclopædie voor het Nederlandsche volk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

792

RUSSISCHE SECTEN — RUSSISCHE ZENDING

donkere Middeleeuwen als een deel van deleer der duivelen, en wordt ln de Schrift niet gevonden. Onder allerlei misleidende namen, vooral die van „Bible Students" en door tallooze traktaten, zoowel als door vertalingen der bovengenoemde reeks van boeken, tracht het Russellisme allerwege propaganda te maken voor zijn verderfelijke leer. [ 34.

Russtscbe secten. De Kerk in Rusland heeft altoos te worstelen gehad met het sectarisme. Ongetwijfeld staat dit in verband met de leer der Grieksche Kerk, dat de Heilige Geest alleen uitgaat van den Vader en niet van den Zoon. Immers, wanneer de Heilige Geest niet van Christus uitgaat, dan is Hij niet gebonden aan het Woord en, wie de werking des Geestes losmaakt van het vleeschgeworden Woord, die maakt haar ook los van het schrtftgeworden Woord. Die zet de deur open voor allerlei dwaling. Alle secten in de Russische Kerk worden saamgevat onder den naam Raskolniki, d. w. z. afvalligen. Deze Raskolniki kunnen in enkele hoofdgroepen verdeeld worden. In de 18de eeuw was het aspect der Russische secten als volgt

1°. De Starowerzi of oudgeloovigen. Deze meden alle oneenigheid op het gebied van liturgie en verachtten alle nieuwe zeden. Zij waren dus echt conservatief. Daarbij waren ze zeer ascetisch aangelegd. Ze meden alle weelde en alle genotmiddelen, zooals rooken, koffie- en theedrinken. Ze hadden bezwaar om den baard te laten scheren. Tot op den tegenwoordigen tijd hebben deze Starowerzi zich staande gehouden. Ze tellen ongeveer 10 millioen aanhangers.

Onder deze Starowerzi waren weder drie groepen:

a. de Jedinowerzi. Deze staan het dichtst bij de Kerk, eeren de priesters, maar wijken in de ceremoniën af.

b. de Staroobjadzi, die zich van de vorige onderscheiden daarin, dat zij de priesters niet erkennen.

c. de Bespopowtschini, die alleen oudsten erkennen.

2°. De Molokanen, die alle zalving verwerpen, omdat zij slechts ééne zalving door de leer van Christus erkennen. Zij gebruiken tegen het verbod der orthodoxe kerk, melk in den vastentijd. Doop en avondmaal stellen zij voor als symbolen van reiniging en voeding door het Evangelie.

3°. De Ducharborsi. Deze groep is veel grooter dan die der Molokanen. Onder hen vindt men allerlei mystieke elementen. Kerken zijn volgens hen niet noodig. Priesters dulden zij niet Eed en krijgsdienst zijn verboden. Over 't algemeen zijn het stille en eerbare menschen, die veel overeenkomst vertoonen met de Wederdoopers.

In de 19e eeuw nam het aantal secten nog toe. In 1871 werd officieel geconstateerd, dat er bijna geen dorp was in het gouvernement Moscou waar niet 5 of 6 secten zich openbaarden. Men vindt in de 19e eeuw:

1°. De Schaloputen. Deze verwerpen het Oude Testament, insgelijks de sacramenten en ze loochenen de opstanding der dooden. Ze gelooven aan een voortdurend uitstorten van den Heiligen Geest. Ascese moet beoefend worden,

anders ontvangt men den Geest niet Gebed en vasten zijn noodzakelijk. Onthouding van het huwelijk is aanbevolen. Het dragen van sieraden is af te keuren.

2°. De Wosdychansen, de zuchtenden, gesticht door een schoenmaker in 1870. Deze verwerpen alle ceremoniën. Ze hebben geen priesters, geen kerken en geen sacramenten. De godsdienst moet louter geestelijk zijn. Het eenige, wat zij doen, is zuchten tot God met opgeheven handen.

3°. De Morelschiki, de zelfverbranders. Deze secte bestond reeds in de 17e eeuw. Vooral in Noord-Rusland en Siberië had deze secte, die zeer fanatiek was, aanhangers. In de 19e eeuw werd ze weder openbaar. Bijna elk jaar offeren velen zichzelven op, omdat de weg der zelfvernietiging de weg is om van de zonde verlost te worden. In 1870 verzamelden 700 menschen zich in het district Taratow in houten huizen. Ze sloten de deuren, verbrandden allen, zoodat niemand ontkwam.

4°. De Serafinowskt, zoo genoemd naar Seraphenes, een weggeloopen monnik die propaganda maakte onder het vrouwelijk geslacht. De gewetenlooze monnik dreef handel met het haar van vrouwen. Wie tot deze secte wilde toegelaten worden, moest zich de haren laten knippen. De politie zette dezen zwendelaar achter slot en grendel.

5°. De Stundisten. In 1863 begon deze secte zich te openbaren onder de boeren in de Krim en Ukraine in het gouvernement Kiew. Zij telde haar aanhangers bij millioenen. Sinds 1825 waren de Piëtisten uit Wurtemberg, die zich in ZuidRusland gevestigd hadden, gewoon om behalve de gewone godsdienstoefeningen nog geregeld biduren (stunden) te houden. Ze werden daarom Stundisten genoemd. Vele Russische boeren volgden dit voorbeeld. Ze hielden ook bidstonden, waarin men den Bijbel las en elkander trachtte te stichtten. De eerste, die er mede begon, was een boer Ratuskny bij Odessa. Hem volgde Balaban uit Kiew. Weldra was het getal Stundisten onder de Russische boeren zeer groot.

Het zijn eenvoudige en gemoedelijke menschen, die willen leven naar Jezus' bevel. Om diens wil te leeren kennen, is het noodig den Bijbel te onderzoeken. Zij achten de orthodoxe kerk in strijd met de Heilige Schrift Daarom scheidden zij zich van haar af. Priesters erkennen zij niet. Vereering van heiligen en aanbidding van beelden is hun een gruwel. Ze baden vroeger voor den Czaar, maar ze wilden niet in het leger dienen. Ze helpen gaarne ongelukkigen. Als zij geld vragen, eischen ze geen rente. Als ze gescholden worden, schelden ze niet weder, maar zij bidden voor die hen geweld aandoen.

Na lange tegenwerking van de zijde der kerk, brak eindelijk de vervolging uit in 1891. Honderden Stundisten werden gevangen genomen, gefolterd of verbannen naar Siberië, maar zelfs in hun ballingschap predikten ze nog aan hun medeballingen het Evangelie. [ 24.

Russische zending. De zending in Rusland heeft steeds met de grootste moeilijkheden te kampen gehad. Rusland was het eenige Christenland, waar geen vrijheid van godsdienst, in den zin van vrijheid van geweten, was. Al werd het