is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en ik heb als kind gesjouwd in *t orkaan van donderende dokken,

ik heb gespeeld met het stof en de modder van greppels zoo teer als met witte bloemen

en de vuile schotels van mijn moederken gewasschen als blinkende sieraden;

's avonds kroop ik naar bed op den zolder bij de muizen die mij kenden en speelden met mij,

toen stond telkens opnieuw de drift om de kimmen te zien in mij op

en 'k wrong mij door het dakvenster: dan tuurde mijn ziel over de wereld,

één panorama van rooie daken — maar de vleermuizen scheerden langs mijn hoofd

en zij brachten mij het eerste teeken van uw eeuwig geheimnis, o God.

Ik ben maar een sjofel kind van grommende fabrieken en dokken,

ik ben maar een kind van veel honger en een beetje vreemde teerheid en oneindige opstandige liefde,

ik ben maar als een arme bloem van de straat.

Nu spant gij, o God, de hymnen van uw leeuweriken boven mijn hoofd

en stelt uwe sterren als bloemen langs de wegen mijns levens;

maar in mijn bloed speelt onstilbaar de muziek van machines en kranen

en mijn hart onderhoudt de herinnering aan al den donker van weleer.

O gij verre vogelaar van de metaphysische kimmen,

154