is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

HET BRANDENDE WRAK

TN de schaduw der zwellende zeilen verborgen 1 Voor de maan, die den mast op de wateren mat, In den slaap van het licht, tusschen avond en morgen, Stond ik, slaaploos, ter reeling van 't reilend fregat.

Toen verblindde mijn' blik, naar den einder ontloken, Tusschen wolken en water een vuren kolon,

Als van magischen morgen, aan 't zuiden ontbroken, De bloedige bloesem midnachtlijker zon:

Een wrak, verlaten, ten halve bedolven In het maanlichtbeglansd emeralden azuur,

Dat in laatste agonie, boven 't graf van de golven, Naar den hemel vervlucht in een passie van vuur!

Zóó ons hart: Naar den droom van ons leven begeerend, Boven diepten des doods nog in purperen pracht

Van laaiend verlangen zich langzaam verteerend In de eenzame uren der eindlooze nacht.

15