is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

SOUVENIR APATHIQUE

TK zie

Ije ponnie

— een leugen, fijn-wulpsch, maar zachter en daarachter

de nacht met maanlicht er tegen en donkere hellende stegen. Wij

als twee schaamle schunnige vagebonden

aan 't dolen ...

apachen waren verscholen,

een doode lantaarn als wachter.

Ik zie je mond,

verdord papaverrood,

je tanden, die

in honger groot

het brood aan stukken braken

verbrokkeld op het laken

en 'k hoor je klagen

wijl 't verzwond,

eer nog de nacht zou naken!

91