is toegevoegd aan uw favorieten.

Nieuwe geluiden

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

De dood voor hen, de dood niet voor mij,

Zij vinden vechtend de overzij,

rrr. .-«opmira/itfp bloemen ziin.

Als binnen mijn oogen weer staat de woestijn:

Een droge zon verbrandt in mijn mond,

Mijn schouders schoren den horizont,

En de hemel, die met mij verder gaat

Tot de avondster ons wascht het gelaat.

Sommigen zingen van 't meisje thuis;

Het stukkende tentendak in mijn huis;

En ik die niet zing, ik die niet vloek,

Ik bezit geen gebedendoek.

Maar bid u in slaap, en droom van de vrouw,

Wier handen komen met de avonddauw.

Binnen de dekens dooft de pijn,

Of morgen de laatste morgen zal ajn.

Want de vlammende vuurdoop van de zon Maakt mij eiken morgen weer jong,

Als de vuurdoop van het eerste gevecht Werpt U voorgoed op het bloemenbed. Maar ik reed met de ruiters van Djengzis Khan, Hun sabel een kromme flits van de zon; Ik schreed in het leger van Karei Martel Bevend bij 't eigen bazuingeschal; Ik tuimelde terug van Troje's muur, Mijn hiel doorvlamd van Appollo's vuur. Steeds zochten mijn voeten het verre land, Waar mijn hand zal slapen in de andere hand, Maar eer de hand de andere vindt, m Waait de roffel der horden weer aan m den wind: Vlam! zijn de voeten van 'tlegioen,

240