is toegevoegd aan uw favorieten.

Gijsbreght van Aemstel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

95

925 Als dauw, aen druppels op de wangen: Zy zietze vuil van bloed bemorst.

De winckbraeuw deckt nu met zijn booghjes Geloken en geen lachende ooghjes, Die straelden tot in 't moeders hart, * 930 Als starren, die met haer gewemel

Het aenschijn schiepen tot een' hemel Eer 't met een' mist betrocken werd.

Wie kan d'ellende en t' jammer noemen, En tellen zoo veel jonge bloemen, 935 Die doen verwelckten, eerze noch Haer frissche bladeren ontloken, En Hefehjck voor yder roken, En 's mojrgens droncken 't eerste zogh?

Zoo velt de zein de korenairen; 940 Zoo schud een buy de groene blaeren; Wanneer het stormt in 't wilde woud. Wat kan de blinde staetzucht brouwen, Wanneerze raest uit misvertrouwen ! Wat luid zoo schendigh dat haer rouwt!

945 Bedruckte Rachel, schort dit waeren :

Uw kinders sterven martelaeren,

En eerstelingen van het zaed.

Dat uit uw bloed begint te groeien,

En heerlijck tot Gods eer zal bloeien, 950 En door geen wreedheid en vergaet.

932 Een' mist: het waas van den dood.

935 Doen: toen.

939 Zein: korte zicht, niet zeis.

945 Schort dit waeren: staak dit omdoolen.