is toegevoegd aan uw favorieten.

Gijsbreght van Aemstel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

108

't Begin vernoeghtme niet. 'k Verlang met schrick

[na'et ende.

Hoe kon mijn droeve man zoo scheiden van zijn bloed?

AREND.

1210 In zoo veel rampen hiel hy al den zeiven moed, En yverde om den Dam te houden onbezweecken, Waer langs de vyand zocht geweldigh in te breecken : Gelijck een waterstroom geweld doet op een sluis, En elx gehoor verdooft met ysselijck geruis.

1216 De deuren van de sluis zich kanten tegens 't wringen Des springvloeds, voor een wijl, tot dat zy open springen, En geven 't water ruimt, den vloed den vrijen toom: Die wint dan veld, en ruckt de wortels met den boom, En huis en hof om veer, en zet de laege landen

1220 In eene baere zee, met groene en nieuwe stranden. Dus ging 't na datmen wel een heele uur lang den Dam Verdadigt had, zoo dra de burgerij de vlam Ten daecke van de kerck ten hemel uitgeslaegen, En 't heerelij ck gebouw zagh branden hchter laegen,

1225 En hoorde 't moordgeschrey des volx, dat oud en jong Van boven, om het vier t'ontgaen, te barsten sprong, Of in de spietsen viel ter aerde. Dit gezichte Benam hem al den moéd. De helsche Grobber stichte Met een gewijde toorts den brand in 't heiligh dack.

1230 Hoe leed het God, dat hem de moord niet eer en stack ! Doen was het elck voor zich, een yeder bergh zijn leven. Mijn broeder riep, ick zou my flux op 't slot begeven, En zijne gemaelin en kindren gade slaen. Hy zelf weeck op 't stadhuis, en bleef de leste staen.

1235 Ick werd op wegh verlet, en koom den burgh bewaren, En hoop de goede God zal mijn' heer broeder spaeren.

1222 Verdadigt: verdedigd.

1224 Lichter laegen: in lichterlaaie.

1230 Hoe leed het God: hoe liet, God het toe. Dat hem de moord

niet eer en stack: dat hij niet voor dien tijd omkwam. 1234 De leste: het laatste.