is toegevoegd aan uw favorieten.

Landleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

13

vader kan hem wel missen, zijn twee broers blijven vóór 't werk en hij kan het misschien ver brengen.

Die dorpre sijn wijf wel verstoet,

Ende peinsde wel in sinen moet 425 Dat hi hare hadde messeit.

Het was hem utermaten leit

Ende riep: „Vrouwe, vergeeft mi nu,

Dat ic messeide jegen u." —

„Here, ic vergeeft u gerne: 430 Al dat ghi seit, nemic in scerne." —

„Vrouwe", seit hi, „dat lone u God !

Ic seide als een die was sod;

Al uwen wille willic doen."

Hi sach vore hem staen een garsoen, 43» Hi hiet heme dat hi vollec brochte

Sine wapine, die in dagedochte

Hadden gelegen menich jaer.

KEREL/SL/IED

I Wi willen van den kerels zinghen, Si sijn van quader aert ; Si willen de ruters dwinghen, Si draghen eenen langhen baert. Haer cleedren die sijn al ontnait, Een hoedekijn up haer hooft ghecapt, Tcaproen staet al verdrayt Haer cousen ende haer scoen ghelapt. Wronghele, wey, broot ende caes,

dragen, mest rijden, vervoeren. 430. nemic in scherne, vat ik als scherts op. 436. voüec, spoedig. 436. dagedochte, het onderaardseh gewelf.