is toegevoegd aan uw favorieten.

Landleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

47

son in 't neemen van een vriendelyck afscheydt van d'aerde sijn Meestersse, haer met een kostelycke keeten van alderhande glinsterende gesteenten hadde willen beschencken.

Sy hoorden dan, soo alsse nu naeby waeren, dat de Herderinne, na wat stil swygens, met een sonderlinge soetluydentheydt op 't nieuws weder aanhief dit volgende :

SANGH

(op de wyse : De traentjes die sy weende, die deeden den Buy ter wee.)

I.

O, Wel vernoeghde sinnen !

Wat zyt ghy vol van heyl? Die om geen mallend minnen

Hebt uwe vryheydt veyl.

II.

Hoe vlieten uwe daegen

In soete rust voorby? Daer Minnaers druckigh klaegen,

Bn nimmer naeuw zyn bly.

m.

Hoe gae ick onbekommert

Danghs dese b'eve laen? Die dick en dicht belommert,

My liefkoost met haer blaên.