is toegevoegd aan uw favorieten.

Landleven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

83

Zetten zyne lusten pal, 't Zy de welgemeste stal,

't Zy de boomgaert hem verzaede, 't Zy de kruitben niet te loom Op zyn laege tafel koom'.

Als de lente 'tlant beschildert, Als de zomer zweet en gloeit Ploegt en spit hy onvermoeit.

Als de winter 'twout verwildert Houdt hy den berookten haert Met zyn vrienden, ront van aert.

't Herfstsaizoen, vooral te danken, Snyt hem druiven, perst hem most, Most die slechts wat moeite kost:

Hemelwaerde wyngertranken Vullen dan met wyn zyn ton; Onlangs schutten ze ook de zon :

Want des zomers, na veel zwieren, Neemt hy, om zich goet te doen, Onder 't loof een slaepje in 't groen

Daer de vogels tiereheren, Daer een levendige vhet Van de steile rotsen schiet.

Els, zyn liefste door het trouwen, Wiegt met zang hem daer hy slaept Schoon ze vry al wyder gaept

Dan de hoofsche staetjongkvrouwen; En hy kust 'er Elsje voor. Dus brengt Melker 't leven door.

Zeg my nu, o 's Graevbzandb, Die behalve meer ook weet Hoe een boer zyn' tyt besteet;

Toon me, o Rechtlicht in den lande, (Zoo zy u myn zang gewydt) Wie zyn leven zachter slyt.