Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer gekomen industrie! Van den ernst onzer bezwaren en van hunne gegrondheid, was de Regeering in den aanvang echter geenszins overtuigd en het was wat meer dan een aardige woordspeling, toen de toenmalige Premier Pierson, van wien toevallig drie neven tot de adressanten behoorden, aan Hare Majesteit de Koningin op Hare vraag naar den aard der adressen, schertsend antwoordde: „Majesteit, die beweging is niet zeer belangrijk, zij is voor mij maar een „nevenzaak!"

Gelukkig is de Regeering na de verwerping van het oorspronkelijk ontwerp door de Eerste Kamer, toch aan de bezwaren tegemoet gekomen, en werd de in hoofdzaak nog thans geldende wet tot stand gebracht.

Eenige fabrikanten uit Twente gevoelden, dat het voor de werkgevers noodig was in het vervolg tijdiger ingelicht te zijn, om te rechter tijd invloed uit te kunnen oefenen en zoo namen zij het initiatief tot oprichting onzer Vereeniging. De heer D. W. Stork trad op als eerste president, terwijl de heer Jhr. Mr. H. Smissaert tot Secretaris werd benoemd.

Het Bestuur begreep, dat van de vervulling van het Secretariaat voor het welslagen van zijn werk eigenlijk alles zoude afhangen en het heeft in zijn keus juist gezien. De gewichtige en vruchtbare arbeid van Smissaert is slechts ten deele neergelegd in de talrijke geschriften en stukken, die van de Vereeniging en hem persoonlijk uitgingen. Zijn bemoeiingen strekten^zich veel verder uit; zijn persoonlijke vriendschappelijke verhouding tot vele, de groote waardeering van alle leden, brachten in de jonge Vereeniging een groot element van innerlijke kracht, welke ook aan den bestuursarbeid zeer ten goede kwam.

Zoo kon reeds voordat de Ongevallenwet in het Staatsblad verscheen getoond worden, dat de Vereeniging niet alleen critisch, maar ook scheppend wist op te treden en mocht haar eerste krachtige spruit ten doop worden gehouden. Ik doe niemand te kort als ik

8

Sluiten