Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

min tusschen al die uitersten, en niet alleen historisch gesproken; óók inzooverre elke richting een moment van de alomvattende Christelijke idee min of meer eenzijdig representeert. De ware Christen zal ten slotte geen Christen meer blijken te zijn in den zin van eene bepaalde richting, al zal hij des te beter de echte openbaringen van elke richting kunnen verstaan en waardeeren.

In breede kringen, al zijn het nu niet bepaald kritisch aangelegde, leeft thans de verwachting van een nieuwen wereldleeraar, die passen zal bij het nieuwe onderras van de Ariërs, dat, volgens Annie Besant, nu staat te komen en dat de eigenschap van intuïtie vertoonen zal in tegenstelling met het hedendaagsche onderras, dat door denken, wetenschap en kennis wordt getypeerd. In overeenstemming hiermede meenen ook nuchterder geesten, dat de ontwikkelingsgang van het menschdom de komst van een nóg hoogeren godsdienst dan het Christendom met zich medebrengen moet. Moge deze verwachting heel verstandig lijken, wijs is zij niet. Want de kerngedachte van het Christendom, die zich reeds laat terugvinden in zijne oudste oorkonden, is eene waarheid waarboven niet kan worden uitgegaan. Terwijl alle religie eene eigenaardige verhouding van God en Mensch is en men dus een bepaalden godsdienst kent naarmate men antwoord weet te geven op de vraag: hoe verhouden zich in dien godsdienst God en Mensch ? stelt het Christendom die verhouding aldus: God en Mensch zijn één in Christus of in den Geest. Het zou in strijd zijn met alle denkwetten, waarbij het gezond verstand pleegt te zweren, zoo men de mogelijkheid van eene nog inniger verhouding ook maar hypothetisch stelde. Doch die eenheid van God

Sluiten