is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de tropenzon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

hun even 'n laatste gedachte te hebben voor den overledene, die jong en vreemd was heengegaan, zonder dat iemand aan boord hem eigenlijk gekend had. Hij wees op de plichtsbetrachting van den jongeman, die Zoo lang mogelijk gepoogd had om z'n werk vol te houden.

Tremmer Piet dropen tranen van aandoening over z'n wangen.

De kapitein voelde klamme druppels kruipen langs z'n voorhoofd, en hij zag de mannen gespannen-onrustig schuifelen van den eenen voet op den anderen. Daarom brak hij af na het me moreeren van de nagelaten betrekkingen in het vaderland, in de eerste plaats de oude moeder, waarvoor de jongen gewerkt had....

— Ben.... Twee.... Drie-in-Godsnaam!

Over de reeling heen schoot het witte omlaag, plompte rechtstandig in zee, en die er vlak boven stonden zagen het nog heel even schemeren in de diaphane diepte. Toen flitste een driehoekige rugvin langs de oppervlakte....

Weer rinkelde de telegraaf, en stoomsnuivend begon de machine andermaal haar lied van noeste wenteling. En de schroef beukte voort, recht om de Oost, naar Sabang.

64