is toegevoegd aan uw favorieten.

Onder de tropenzon

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sloeg accoorden van dc Faust-ouverture aan. Een bariton kwam stijfrecht en karmijn-wangig de Serenade in Hollandsche woorden voordragen. En onder het mat applaus sloeg Bert driest-vrijpostig z'n arm om Emma's schouder, herhaalde met des zangers articulatie:

„Maar hij komt een kuzzje stéhélen."

Emma deed gevleid-vobrzichtig.

— Maarr meneerrl U zoo stijf tegen mij.

— Dat komt van de muziek, zei Bert. Bx ben dronken van de muziek. De vriendin die niet Jacqueline heette, trachtte Bert af te troonen.

— Och, zoo saai deze. Aanstonds die Austrralische zangerres.

— Tjé, wat treffen we 't, spotte Bert. Is ze zoo mooi de Australische ?

— Schit-te-rrend, zeg.

En om Bert verder te winnen, begon ze:

— Spreekt u Ferransch, ja?.... Be ook. Zoo mak'hjk. Laatst die Ferransche oorlogsschip hierr, weet u. En wij waren geinviteerd op die bal aan boord. Van Coclun-china, weet u. Ver-ruk-kehjk gedanst zèg. En ik véél meer gevraagd dan zij, pochte ze zacht, oogduidend naar haar vriendin.

De avond vlood in bedrijvige warreling van dansende paren onder de licht-kaatsende kronen. Met oogen siar-van-te-veel-drinken zagen ze naar de Australische zangeres, naar het in-vuur rakende strijkje, naar het zaaltje vol feestende menschen bij gouden weerschijn glanzende wijn in kristallen glazen, naar de 'dames in dun-doorschijnende tropen-toiletjes, met mat-gepoederde huid verleidehjk-blank in laaggesneden halsopening, terwijl diep in de duisternis-kolken der venstergaten veêr-pluimige palm-contouren doemden.

Toen Draad bleek en misselijk sterke koffie ging drinken, en Bart al lang niet meer danste, zei Bert, die voor drie dames om beurten cavalier geweest was:

— Ik schei 'r ook uit. Kan niet meer dansen. Ik kan alleen nog zuipen.

— We gaan naar boord, zei Bart kortaf, 't Is elf uur.

— Elf uur? schrok Emma. Wij ook zoo laat. Wij ook gauw naar huis, ja.

154

154