is toegevoegd aan uw favorieten.

De lotgevallen van d'n ouweheer Dorus

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Nou, en in Hongkong hebben ze toen 'n hoop lijken van dooje Chineezen geladen, - allegaar in kisten, die naar huis vervoerd hadden willen worden, om volgens hun godsdienst op d'r eigen vaderlijk erf te worden begraven. Is dat niet mogelijk, dan knippen ze d'r een lok haar af, en sturen die naar de familie om in den grond waar ze thuis hooren te worden bijgezet. - De bidder van meneer Dorus z'n kennis heeft 'm nog eens verteld van 'n dooien Chinees hier met 'n kalen kop, waarvan ze dan maar 'n paar haartjes uit z'n wenkbrauwen naar China hebben overgestuurd, want je zou je stijf lachen, als die vrijer over lijken zit te vertellen. - Voelen ze door de gewoonte net zooveel voor als voor een dooje kat...

Ja, da's tóch aardig 'n elkeen in z'n eigen godsdienst en dan die ouwerwetsche gewoonten daarvan zoo 's na te gaan. Ook eens, dat zij in Yokohama lagen, was 't zooveel als Alderheiligen voor die Chineezen. Over die baai zag je de bergen, maar 's avonds zwierven daar allegaar lichies tegenop, van die nabestaanden, die de graven bezochten. En in den morgen dreef de zee vol van die heele kleine Chineesche schepies, van die sampangs, maar dan net als speelgoed van kinderen, en in elk zoo'n schepie hadden ze wat gelegd, van een appel, een peer, een pisang, een zoetigheidje. Want dat sturen ze dan maar in zee, om die booze geesten vrindelijk te maken voor d'r lui afgestorvenen, zukke langstaarten 1 - En Dorus dacht dan wel eens: as ze maar 'n beetje goed met mijn wouwen handelen an boord... Maar dat geluk heeft ie nooit magge hebbe...

51