is toegevoegd aan uw favorieten.

De heilige graal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

barsten klok, die droef mijmerend weerklonk tusschen de glanzen der zilveren manestralen, als eene oude vielle-muziek van lang-vergeten vooize:

— Mijne lieve ridderen, twaalve, trouwe vazallen mijn, komen deed ik u tot mij nu dezen heiligen nacht om vreemde dingen, vreemde, heilige dingen, wier wondere Teeken gij nu zelve zaagt.... het Teeken, dat als een hemelsche vlam zich voltrok langs gouden baan.

Zij allen wachtten stil, vol huivere vreeze, en grooten eerbied, die hunne harten en eenvoudige zielen van ridderen, die veel durven bestaan, doch weinig weten van de dingen, die zijn van geheim, vervulden.

De page, nieuwsgierig, zag weer naar de lucht, of een nieuw wonder zich teekenen zoü ....

— Herinnert u mijne ridderen, die mij meer zijt dan mijne vazallen alleene, doch die ik liefheb als mijne broeders, of meer nog als een vader zijne kinderen zoü doen....

Even onderbrak de koning, omdat heel oud hij was, en het spreken moeilijk hem viel:

— Herinnert u de zoo droeve, en toch wonderschoone historie .... het oude verhaal van den Heiligen Graal!. . ..

— Gij weet, en herinnert u nu .... hoe eenmaal door wreede moordenaren getroffen werd Hij, die

7

7