is toegevoegd aan uw favorieten.

De heilige graal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zacht, ik kijk al eenigen tijd naar je, en zie hoe jullie, jij en je broeder, spreken geen woord....

— Ach, mijn heere, ik droomde, geloof ik, zoo een beetje, ontweek Parzival.

Er was treurigheid in Artur's oogen, terwijl hij den jongen zijn hand op den schouder legde:

— Waarom ontwijk jemij nu, Parzival, en vertrouw je mij niet toe je verdriet, zoo je dat hebt misschien?

De jonge ridder zuchtte.

— Dacht je aan huis en aan je Moeder ? .... En voelde je ook dat vreemde heimwee, dat zich graaft onder onze uiterlijkheid van dapperheid, en dikwijls van ruw, als gevoelloos geweld?

— Ja, heere, nu gij zelve het zegdet, ik dacht aan mijne Moeder terug.... en aan de bloemen en dieren, die ik nu mis zoozeer ....

— Wilde je terug misschien, en zal ik je zenden met je broeder en je Moeder toe ?

Parzival schrikte op.

— Neen, heere, zoo niet laat mij blijven bij

U.... het was even een weinig treurigheid in mij —

— Dan is het goed, mijn jongen — Je hebt al zoovele avonturen doorstaan .... en bedenkt het Doel althans....

— Gawein! riep hij, om den jongen ridder eene afleiding te bezorgen.... — Gij, die zoo buiten32

32