is toegevoegd aan uw favorieten.

De heilige graal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Heilige Graal, en hem ten teeken had gestort enkele droppelen bloeds.

Toen zag hij op, dankbaar, in voorvoelend weten

Tot hoog in de luchten, tegen den wand van grauwe wolken hij zag zwart zich bewegen twee stippen, die nader kwamen, dalende lager en lager, zich verduidelijkend, en hem deden ontwaren:

Twee vogelfiguren, vechtende in wreeden strijd, den kamp van wie het leven behouden wil tegen wien het hem te ontnemen bracht, een kraai, wanhopig zich tegen een havik verwerend.

Parzival had zijne lans geheven, doch nutteloos wist hij zijne tegenwoordigheid, hem was het thans niet den zwakke te verdedigen, het recht te handhaven.

Doch grooter werden in hem opnieuw de eenzaamheid en de weemoed, die als een zee golfde in hem op.

Hoe was hij droef teleurgesteld nu: wat heilig teeken hem had geleken, waren sporen slechts geweest van een droef gevecht.

Straalt ons de glans der groote dingen niet altijd toe uit der kleine dingen aanschijn?

Wanhopig zonk Parzival op zijn knieën in de sneeuw, die als eene zachte wade hem omving.

105