is toegevoegd aan uw favorieten.

De heilige graal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

En als zou sterven zijne ziel mede in dien witten dood, die was alomme, sliep hij in —

Toen was het wonder —

Uit den hemel — verklaard, als was gebeurd het wolkenfloers, een zich openplooiend gordijn gelijk, straalde de hooge, wijde lucht van blauwen, van zonnegouddoorstoven gloed,—daalde neêr een Engel...

Rein en streng het blanke aangezicht in de plooien van het witte gewaad, dat kuisch golfde neêr, hief de Engel in zijn hand een kelk —

Driemaal beschreef hij een kring rond Parzival, tot hij beurde denbeker, hemuitgietendebovenParzival's hoofd. Het was hem als vloeide bloed in zijne ziel...

En hij uit den droom ontwaakte, hggende tegen zijn trouwe paard, roerloos naast hem neêrgestrekt met nauw door adem bewegend hjf —

In den nacht reed Parzival verder, volgende den droom —

Daar voor hem wist hij zeker Wat hem tot volgen noodde....

In de eenzaamheid van Soltane had hij geleerd te kunnen blijven eenzaam zijn jonge leven lang, en zijn verlangen was er verklaard reeds tot een ander verlangen, dat hooger was — 106