is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

DEN volgenden ochtend vroeg werd aan Laura's deur geklopt. Ze was zich nog aan 't kleeden. — Een heer voor u, mevrouw. Hij gaf een kaartje. -Wie?

— Meneer F. Staab.

— Vraag, of hij even wacht. Ik kom zóó.

Spoedig was ze in de leeszaal. De omhelzing was warmer dan gewoonlijk. Frits vroeg met stralenden blik:

— Heb ik u niet verrast ?

— Ik verwachtte je vanochtend. ^ ?

— O, om verschillende redenen. In de eerste plaats om mijn indrukken over een zeker iemand te vernemen. En dan om wat je gisteren zei over... Rudolf Calonder.

— U bent een schat.

Weer, ongedwongen, had hij haar gekust. Schuw en verheugd keek ze om zich heen.

— Pas toch op, je bent zoo wild. Dat is hier niet de gewoonte.

— Kussen is hier juist aan de orde van den dag. ■— Niet van je moeder.

— Nu dan, over... óóm Rudolf...

— Zoo mag je hem best noemen. Hij zal 't leuk vinden.

— Een neef van Suzanne is schilder...

— Huis- of kunst... ?

— Flauw. Actiste peintre natuurlijk.

— Jij vindt alles natuurlijk.

— ... Kom, kom, zoo conventioneel ben je niet altijd geweest.

39

39