is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een erg flatteus, bescheiden décolleté. Broze en sterke enkels in de zijden kousen. Maar vooral die schoenen, beeldjes hoor. 't Zal je geld hebben gekost.

— Dacht ik het niet...? Zou je nu willen, dat dat lieve kind niets van me hadt gekregen?

— Ik zou liever willen, dat je naar een baantje uitkeek en dat je dan een vrouw nam.

— En ik zou je daar stichtelijk voor bedanken. Ik ben nog te jong.

— Prettig voor je toekomstige echtgenoote.

— Suzanne heeft smaak en is heelemaal niet hebzuchtig. Eenige malen heeft ze mijn verkwisting berispt. Die jurk bijvoorbeeld, die ze gisteren droeg, dat neteldoek met het Egyptische motief, die had ze al toen we elkaar leerden kennen.

— Hij is allerliefst, ik kan niet anders zeggen.

— Tot vanmiddag dus. Krijgt u goeie berichten van thuis?

— Je vader en je zuster hebben geen tijd voor brieven.

— Gezellig.

— 't Zijn ernstige menschen, Frits, harde werkers, heel anders dan jij.

-Br...

Kluchtig mepte ze hem op de broek.

— Maak, dat je weg komt, clown. Kus Suzanne vast van me.

Dien middag vonden ze elkander in de hotelhal. Laura had een pakje voor Suzanne. Den vorigen avond had deze zich laten ontglippen, een bepaalden armband erg mooi te vinden. Laura had dien voor haar gekocht. Suzanne bloosde van blijdschap, toen Laura haar verlegen 't pakje in handen stopte. Ze sprong op toen het was losgemaakt en viel Laura om den

42