is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

komen, had ze gezegd. Een neef van haar, Tom Poels, logeerde er. Met hem zou ze deze avonden uitgaan.

Max was spoedig besloten dien avond in de stad te blijven. De „Negende" zag hij aangekondigd. Met een kameraad van college at hij in een eenvoudig logement en daarna ging hij alleen naar het concert.

In de pauze ontmoette hij Matilde met Tom Poels. Til stelde voor en Poels, gedrongen als een duivel uit een doosje, vleezig het voorovergebogen hoofd met de donkere, glimmende oogen, agressief en spottend, was aanstonds in levendig gesprek over de opvatting van dezen dirigent.

Kort en stomp was Tom's neus en kaal het hoofd, wat het voorhoofd verhoogde. Hij was achteloos gekleed, maar in tegenstelling daarmee was de spraak verzorgd. De handen waren verwaarloosd, maar moesten betere tijden hebben gehad. Hij sprak levendig, met een tikje eigenwaan zijn ongewone tempo's nemend. Nu eens buitelden de woorden over elkander heen, dan weer nam hij een onverwachte rust, waarbij tot het verzamelen van gedachten de rechterhand over het bolle voorhoofd placht te strijken.

Na het gesprek zette Max zich naast hen, naast haar was een plaats open gebleven. Geen oogenblik was het gesprek verflauwd. Haar sterke, grijze blik hield hem gevangen.

De muziek bracht hen nog dichter samen. Hoe vertrouwd ook, nooit inniger had ze hem doordrongen.

Na het concert wandelden ze gedrieën in de richting van haarhuis.

Eerder dan Max verwachtte was Matilde te bestemder plaats. Het afscheid was overhaast, waarna Max in een druk café nog lang met Tom napraatte. Matilde's naam werd

69