is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

voor, als pa schandelijk tegen je optreedt. Ma kleedde zich als een kinderjuffrouw. Waarom gaf ze niet eens een flinke som uit, om zich keurig goed te koopen ? Pa zou eerst grommen, maar ten slotte een „vrouw" in haar zien. Nu was zij hem huishoudster en middel tot in-stand-houding van het geslacht.

Ook nu begon Til er over:

— Wat zie u er weer uit. Dien hoed droeg u drie jaar geleden al.

i— Let er maar niet op. De kinderen worden grooter. We hebben er vijf. Ze kosten handen vol geld.

— Pa verdient genoeg. Het is zijn verlangen geweest. Hij wou een groot gezin.

— Laten we niet dadelijk over pa beginnen.

— Hoe is 't met 'm ? Hij wordt een jaartje ouder. Wordt hij ook kalmer?

Ma hoofdschudde zorgelijk van neen en tegelijk gleufde een humoristische trek van neus naar mond. Til vroeg:

— Waar denk u aan?

— Hij is een wonderman, he? Den heelen dag zit hij op bureau. Je weet, dat bij nu chef-de-bureau is bij Gouderak. 's Avonds geeft hij lessen of hij vertaalt, 't Is geen uitzondering, als hij 's nachts maar drie uur slaapt. En altijd frisch.

— Uitgeslapen is hij genoeg. Kan hij nog zoo vloeken? i— Toe, toe. 't Is je vader.

— Hoe is het mogelijk?...

Geen onzin.

— Ik bedoel, dat ik niets voor hem voel. Niet dat.

— Ik begrijp niet, dat het bloed bij jou niet spreekt...

— 't Moest er nog bijkomen, dat zijn bloed in mij sprak...

106