is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— Wat moet jij een harden tijd hebben doorgemaakt...

— Trekt hij zich iets van me aan... ?

— Jij bent weggeloopen. Hij heeft je uitdrukkelijk verzekerd, dat je blijven mocht.

— 't Is fraai, je eigen vader. Ik had me geschaamd voor me zelf, als ik in die omstandigheden thuis gebleven was.

— Je overdrijft. Nee, ik verdedig zijn gedrag tegenover jou niet. Je weet, ik heb je partij genomen voor zoo ver in mijn vermogen was.

— U zelf hebt er wat mee te stellen gehad.

— Dat is niets. Mijn leven is gedaan. Ten slotte leef ik voor jou...

— En uw eigen kinderen... ?

Ma schudde het hoofd. Weer trilde die schalksche trek om haar neusvleugels, maar vocht overwaasde haar oogen:

— Daar vind ik hun vader in terug.

— In allemaal... ?

Ma knikte bevestigend.

— En in mij... ?

— Jij heb niets van hem, heelemaal niets. Jij bent je moeder. Jou moeder is het liefste geweest wat ik heb gehad, 't Is zonde, dat ik 't zeg, jij staat me nader dan mijn eigen kinderen...

— Dus in u spreekt het bloed evenmin... ?

— Plaaggeest. Kom, we moeten naar huis. <— Hebt u pa voorbereid?

— Natuurlijk.

— Zei bij wat?

Geen woord. Hij bromde wat onverstaanbaars.

— Hebt u een bed voor me ?

107