is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de jongelui. Tot nu toe hadden ze enkel in gezelschap geschermutseld.

Van de uitgevoerde, moderne muziek bleek Frits terdege op de hoogte. Zijn oordeel leek haar raak en levendig wist hij er om heen te vertellen van de componisten, hoe die leefden en wat ze eigenlijk wilden. Til kreeg nu weer een anderen kijk op hem. Hij was ernstiger, dieper en belangstellender dan ze mogelijk had geacht.

In de rustpoos vertraden ze zich in de gangen, terwijl de ouderen bleven zitten, 'n Menschen als hij kende! Aan het groeten kwam geen einde, voorname types meest, heeren en dames. Til had zich dadelijk afgevraagd, of ze er wel behoorlijk uitzag, maar mevrouw Staab had haar vóór 't begin gerustgesteld. Toch weifelde ze nu weer. Eenigen spraken hem aan ofwel hij begroette hen, in welke gevallen hij haar alle eer gaf. Deze innemende hoffelijkheid verzoende haar met wat aanvankelijk in hem had afgestooten.

Tot nu toe had haar het besef gedrukt, bij de Staabs geduld te worden. Door zijn optreden gedurende de pauze had Frits haar met zijn familie vereenzelvigd. Als gelijke was ze opgenomen in den kring.

Na het einde bleven zij beiden achter, terwijl mama en grootvader vooruitgingen. Zij liet de muziek in zich nazingen, Frits zei evenmin veel. Des te verraster hoorde ze op bij zijn:

— Mag ik u eens wat vragen over Max ? i— Zullen we dan eerst dat u afschaffen?

— Graag. Ik weet niet, of hij wel over mij gesproken heeft...

— Zeker.

144