is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X

DAARNA begon voor Matilde een vreemde tijd, waarin droom en werkelijkheid vervloeiden tot een sfeer, die geen van beide, want beide tegelijk was. Van de koortsgewaarwording, waarin het leek, of je boven het bed zweefde, had Frits gesproken. Deze gewaarwording verliet haar sinds dit gesprek niet meer.

Den volgenden dag stond Frits al weer vóór haar.

— Ik ken een zangeres, hier in de buurt, Wanda Brestowski. Haar nationaliteit is even vaag als haar afkomst. Waarschijnlijk ken je den naam. Zij woont alleen met een ouwe-getrouwe in een groot huis, een huis van vijftien kamers, aan een buitenlaan in een grooten, belommerden tuin. Zij moet er veel op uit. Dan wil ze dat goed liefst niet aan de zorgen van die huishoudster overlaten. Mevrouw Brestowski is niet jong meer en nooit mooi geweest, maar ze trekt de aandacht, niet alleen door haar kunst of opzichtige gewaden. Mevrouw Wanda zoekt nu een jonge vrouw als dame van gezelschap en om toezicht te houden in haar afwezigheid.

— Afgesproken, vandaag maak ik de diva mijn opwachting. Wat moet ik zeggen? Moet ik een révérence maken?

Geen onzin. Vandaag blijft ze den heelen dag thuis.

— Studeeren...?

En Matilde liet, het hoofd achterover, uit kluchtig open keel coloratuur-tonen trilleren. Ze ging door: »— Dan stoor ik.

— Je bent mal.

■— Schrijf dan eerst nauwkeurig het adres op.

184