is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zetten wat den vorigen dag van zijn plaats was geraakt. Wanda was kortaf tegen haar zonder on heuschheid. Aan deze gedienstige, Marie Louise geheeten, kon Til steun hebben.

En Wanda vertelde, dat ze dit huis toevallig had kunnen krijgen. Haar concert- en operaleven was zoo druk, dat ze buiten rust behoefde. Wel was ze veel weg. Til moest zich vooral nooit ongerust maken. Eén ding had ze noodig: vrijheid. In geen enkel opzicht kon ze zich binden. Van Matilde verwachtte ze hetzelfde, ook die zou haar eigen leven leven. Ze moesten het nu zoo goed mogelijk met elkaar zien te vinden. Met Marie Louise zou ze geen moeite hebben. Die was dat fladderbestaan van artiesten gewend.

Hoe het met eten moest, had Til gevraagd. Wanda zei, dat Marie Louise er op was afgericht, af zon der lij k voor twee personen, twee gezinnen eigenlijk te koken. Als Wanda er was, had ze meestal bezoek. Marie Louise moest dit liefst van te voren weten. Ook Til bleef volkomen vrij, uit te noodigen wie ze verkoos. Hierbij lachte Wanda geheimzinnig met weer dat koerend keelgeluid, dat Til ergerde en bekoorde tegelijk.

Nog andere, huishoudelijke dingen bespraken ze. Dit leven leek Til iets als een paradijs. Terloops had Wanda gevraagd, of ze zich niet eenzaam zou voelen. Met het invallen van den winter zou het wel somber worden in het huis in die troostelooze verlatenheid van een ontblader enden tuin. Maar neen, dat wilde ze zich niet bekennen, met zoo veel dingen was ze achterop, nu zou ze den tijd krijgen om haar schade in te halen.

Voor dien eersten dag had Wanda haar met Mathieu te eten genoodigd, maar Mathieu had bedankt, daar hij dien

188