is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

over haar vriendin Lola Ricou en andere menschen in het muzikale leven, maar Til kon nu niet de volle maat van haar belangstelling geven, daartoe had Wanda haar te erg gekwetst. Met die ander, Lola Ricou, had ze niet te maken, maar dat Wanda haar zoo onbeschaamd links zou laten liggen had ze niet gedacht en wenschte ze niet af te wachten. Doch als ze daarover doordacht, kon ze haar grieven niet onder woorden brengen. Iets feitelijks had Wanda niet misdreven. Zij, Til, was nu eenmaal bizonder licht gekwetst. Ze had gemeend, wegens Frits' bemiddeling bij Wanda op consideratie te mogen rekenen. Daarin was ze zoo grievend teleurgesteld, dat ze nu al de middelen overwoog om zoo spoedig mogelijk hier weg te komen. Doch daarover sprak ze dien avond Wanda niet.

Deze hield zich, of ze niets merkte. Haar belangstelling was uiterlijk even overstelpend als dien ochtend. De kille ij delheid, de behaag- en zelfzucht evenals de routine lagen er voor haar besef te dik op. Een kille klank trof haar nu in de stem en kil ook was de blik.

Matilde herademde, toen ze eindelijk alleen was.

Den volgenden dag zei ze niets van willen heengaan, 't Leek niet onmogelijk, dat ze die verwaarloozing te zwaar had getild. Dien dag en ook den volgenden kon ze Wanda helpen met het rangschikken van boeken. Die, waarop ze geen prijs stelde, werden op den grond gestapeld. Til mocht daarin grasduinen zooveel haar lustte. Met haar alleen, bleek Wanda een ander mensch. Of was ze dan zich zelf en deed ze een masker voor, zoodra een ander, tegen wien ze zich te weren had, zich bij haar voegde ?

Til vond geen afdoend antwoord op de vraag, maar wel

190