is toegevoegd aan uw favorieten.

In de verstrooiing

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

huis, waar geiten graasden in het hooge, wilde, nooit geschoren gras tusschen krampachtige oof tboomen, waar tusschen de wasch in blanke plekken hing. Een brokkelige muur stond eromheen met schaduwige hoekjes en vuilnisvaalten, waar nog muggen dansten. Daar ook was de moestuin en elders gloeide de grond van bloemenweelde en vóór het huis stonden de hooge boomen dicht opeen rondom een vijver en een open plek, waar alles groen was om en boven hen. Er was een bank en daarop zetten ze zich. En Frits zei:

— Ik geloof, dat jé nu het ideaal gevonden hebt. En zij wegwerpend:

— Het ideaal... 1

— Nu ja. Er zijn andere behoeften. Maar dit leven, die omgeving...

— In elk geval ben ik je erg dankbaar. Wanda en ik kunnen het goed samen vinden.

— Hou het zoo. Ze schijnt een uitstekend docente. Met de piano kan ze je vooruithelpen, als je wil.

Ze middagmaalden bij Wanda. Uitstekend vlotte het tusschen hen drieën. Frits bleek een voortreffelijke schakel. Beide vrouwen wist hij te boeien.

Met zijn drieën maakten ze dien middag een tocht op de rivier in een door hem gehuurde motorboot. Hij geleidde hen naar het hek en deed, alsof hij van beiden afscheid nam, maar toen Wanda haar woning binnen en ook Matilde in het eigen huis verdwenen was, klom Frits op een plek waar de vegetatie dit vergemakkeüjkte, over het hooge hek en plotseling stond hij weer tegenover Til, die volstrekt niet schrok, maar glimlachte en zei:

13*—675.

195