is toegevoegd aan uw favorieten.

Izdubar

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

daarverre, waar het langgezochte doel bleef schemeren, die bleek-onwerkelijke schijnselgloor, als van moeraslichten, vaal opklarend boven gifgassen walmende onheilspoelen, waarop zij dwalende spoken, lokte en leidde naar waar geen uitkomst is meer.

Haar voet, zwikkende, gleed uit, struikelende ▼iel zij bijna neêr, zoo drassig was de bodem hier onder heur voet, dat hij week onder haar tred, verraderlijk, de modder, geperst, glibberde weg. Het spatte en borrelde nu om haar heen. Wijder weken de wanden weg, en het werd hier ▼ol van onheimelijke geluiden. Uit den bodem rezen bellen op, als werd uit de aarde saamgedrongen lucht, zich bevrijdende, opgeperst, en het water borrelde daar tusschen de grijze, weeke kluiten.

Daarverre gloorden de lichten staag, en Istar wist, dat hier leidde éen enkele weg, die dwars ging door het moeras, dat ▼er en wijd zich nu ▼oor haar strekte uit, de wanden verdwenen met de gangen, die hadden opgehouden achter haar. Hier welfde zich geene zoldering meer boven heur hoofd. Een zware, dikke damp hing bedwelmend, pijnlijk prikkelende hare hersenen, op haar geheele lichaam neêr, als wilde de lucht haar terug houden of meê neêrduwen in het moeras, zoo zij afviel of week van haar pad.

98